Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποιος μπορεί να δεχθεί το σχέδιο για το «νέο Λύκειο»;




Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύθηκε στον τύπο και στο διαδίκτυο ένα προσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο Λύκειο». Κλασσική μέθοδος κυβερνήσεων (πόσω μάλλον τούτης εδώ) για να μετρήσουν και να αξιολογήσουν αντιδράσεις. Για όποιον γνωρίζει πέντε πράγματα για την εκπαίδευση, πρόκειται για σχέδιο του ποδαριού, που αποδομεί το Λύκειο και μειώνει την παιδευτική και μορφωτική του αξία.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά, αλλά θέλω να σταθούμε σε μια διάσταση του προσχεδίου αυτού, η οποία έχει κυρίως ιδεολογικό χαρακτήρα. Στο νέο σχέδιο και για τις τρεις τάξεις του Λυκείου υποβαθμίζεται το μάθημα των αρχαίων Ελληνικών, καταργούνται τα μαθήματα της Βυζαντινής και της Νεοελληνικής Ιστορίας και εξοβελίζεται το μάθημα των Θρησκευτικών, αφού παραμένει ως επιλεγόμενο μεν, αλλά τοποθετημένο σε τέτοια θέση ώστε να υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες να το επιλέξει ο μαθητής.
Δεν θα απορήσεις προφανώς, φίλε αναγνώστη, εάν μάθεις ότι η σχεδιάστρια αυτού του κομψοτεχνήματος είναι η γνωστή ειδική γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας Θάλεια Δραγώνα. Δεν θα σου πω πολλά για το ρόλο και τις απόψεις της. Μάθε τι λέει στο βιβλίο της «Τι είναι η πατρίδα μου», ψάξε το ρόλο της στη μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη, μάθε το πώς αντιμετωπίστηκε πέρσι η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου επειδή τόλμησε να πει το αυτονόητο (ότι δηλαδή οι Πομάκοι της Θράκης είναι Έλληνες) και διάβασε την επιστολή που έστειλε στην κυρία Δραγώνα ο Μίκης Θεοδωράκης.
Δεν νομίζω ότι η νυν Υπουργός Παιδείας που προωθεί μια ισοπεδωτική ιδέα περί ευρωπαϊκής ταυτότητας (λες και όλοι οι άλλοι έχουμε επαρχιώτικη προοπτική) και ευαγγελίζεται συνεχώς την καινοτομία (λες και όλοι οι άλλοι έχουμε αναχρονιστικές απόψεις αγροίκου και οπισθοδρομικού) θα μπορούσε να βρει πλέον κατάλληλη συνεργάτιδα από την κυρία Θάλεια.
Το μπαλάκι λοιπόν περνάει σε εμάς, τη νεοελληνική κοινωνία, το μέσο Έλληνα πολίτη (και όχι μόνο το μαθητή και τον εκπαιδευτικό), αλλά και στους πολιτικούς που διοικούν αυτό το κράτος. Δεν θα σου μιλήσω ως θεολόγος, ούτε καν ως εκπαιδευτικός. Ως Έλληνας πολίτης και γονέας, που αισθάνομαι ότι τον τελευταίο καιρό παραμυθιάζομαι συνεχώς, υποβαθμίζομαι ως προσωπικότητα και υποτιμάται η νοημοσύνη μου, θα σου κάνω ορισμένες ερωτήσεις. Τελικά θέλω να δω, βρε παιδί μου, μήπως εγώ είμαι ο παράλογος, μήπως δεν έχω καταλάβει καλά και αδικώ τους διοικούντες και στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτούς που (υποτίθεται ότι) υπηρετούν την παιδεία;
Έχουμε και λέμε:
- Μήπως διάβασες στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ή άκουσες προεκλογικά να λένε ότι σε θέματα παιδείας θα καταπατήσουν συνταγματικές διατάξεις; Γιατί αυτή την καταπάτηση προβλέπει το προσχέδιο του Υπουργείου καταργώντας υποχρεωτικά μαθήματα και αφανίζοντας άλλα. Για διάβασε το άρθρο 16.2, που αναφέρει ρητά ότι «η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Πώς αναπτύσσεται η εθνική και θρησκευτική συνείδηση; Με κατάργηση της ελληνικής ιστορίας και των θρησκευτικών; Πώς επιτυγχάνεται ο σκοπός της ηθικής και πνευματικής αγωγής των Ελλήνων; Πώς γίνεται ελεύθερος και υπεύθυνος πολίτης ο μαθητής, πώς θα ξεφύγει από το ρατσισμό και τον εθνικισμό, από τη θρησκοληψία και το φανατισμό, αυτές τις θλιβερές καταστάσεις που είναι όμως παιδιά της ελλιπούς εθνικής και θρησκευτικής παιδείας;
- Μήπως, Έλληνα πολίτη, ψήφισες κυβέρνηση ώστε να μη μαθαίνει το παιδί σου στο Λύκειο τίποτε για τη νεότερη Ελληνική Ιστορία; Μήπως ψήφισες ώστε να μην έχει (εκ των πραγμάτων) τη δυνατότητα να μάθει τίποτε για τη θρησκεία του είτε ως πρόταση ζωής και πίστης είτε ως πολιτιστικό αγαθό, αλλά ούτε και για τις άλλες θρησκείες του κόσμου; Μήπως ψήφισες ώστε να μην έχει τη δυνατότητα να προβληματιστεί και να μάθει για ηθικά και βιοηθικά διλήμματα που θα τον απασχολήσουν αργότερα έντονα στη ζωή του; Μήπως ψήφισες για να πάει το παιδί σου σε ένα Λύκειο, όπου δεν θα πάρει εφόδια για τη ζωή του, δεν θα μάθει να σκέφτεται, δεν θα σμιλέψει χαρακτήρα, παρά θα πάρει μόνο κατακερματισμένες δεξιότητες; Ξέρεις, φαντάζομαι, ότι αμόρφωτοι πολίτες, χωρίς κριτική σκέψη και χωρίς «επικίνδυνες γνώσεις» είναι οι τέλειοι υπήκοοι για τα καθεστώτα. Και το σχεδιαζόμενο «νέο Λύκειο» σού το λέει ξεκάθαρα. Οι ιστορικές και θρησκευτικές γνώσεις και η ελεύθερα διαμορφωμένη θρησκευτική και εθνική συνείδηση είναι επικίνδυνα πράγματα για τις κυβερνήσεις και τις εξουσίες. Καλύτερα να σε έχουν στην αμάθεια. Το θέμα είναι πλέον δικό σου: Εσύ τέτοια Ελλάδα οραματίζεσαι;
- Στο θέμα των Θρησκευτικών, μήπως σε παραμυθιάσανε ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί κατάργηση του μαθήματος ή επιλεγόμενο; Είναι ψέμα, καθώς δεν προβλέπεται τέτοια παρέμβαση στα θέματα παιδείας μιας χώρας. Ψάξε να δεις όλες τις αποφάσεις της περασμένης εικοσαετίας. Και για την αναταραχή που δημιουργήθηκε με τις απαλλαγές από το μάθημα των Θρησκευτικών το καλοκαίρι του 2008, ο Συνήγορος του Πολίτη επικαλέστηκε (εσκεμμένα;) μια άσχετη με το θέμα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και τελικά το ζήτημα επέστρεψε στην προηγούμενη κατάσταση.
- Όπως καταλαβαίνεις, το ζήτημα είναι καθαρά ιδεολογικό και έχει να κάνει με αρχές, αξίες και ιδανικά. Πώς θα ήθελες αύριο τα παιδιά σου; Σε τι χώρα θα ήθελες να ζούνε;
- Είναι όμως και πολιτικό. Γιατί άραγε δεν τολμούν οι πολιτικοί ούτε να σκεφτούν την προοπτική του δημοψηφίσματος για αυτά τα θέματα; Οφείλουμε να απαιτούμε πλέον από τους πολιτικούς να λένε ξεκάθαρα λόγια για τα ζητήματα αυτά και όχι ακίνδυνες και αποπροσανατολιστικές φλυαρίες. Σταράτες και ειλικρινείς κουβέντες. Αλλιώς, γιατί να τους ψηφίσουμε όταν μας εμπαίζουν από πριν; Θα πάω να κουνήσω το σημαιάκι και να χειροκροτήσω κάποιον, ο οποίος εκείνη τη στιγμή με κοροϊδεύει και υποτιμά το μυαλό μου και τη συνείδησή μου; Αν ναι, είμαι άξιος της μοίρας μου. Η ψήφος μας έχει δύναμη, μάς λένε, αλλά ακόμη δεν την έχουμε καταλάβει, λέω εγώ.
Το θέμα με το σχεδιαζόμενο νέο Λύκειο είναι πάρα πολύ σοβαρό και τα πολιτικά πρόσωπα για μια ακόμη φορά στη σιωπή. Αποδείξτε μας εάν είστε όντως βουλευτές, εάν έχετε άποψη και φωνή, εάν αφουγκράζεστε το λαό που σας έβαλε στη Βουλή. Βαρεθήκαμε τις ανιαρές εκθέσεις ιδεών, τις βερμπαλιστικές σας κοσμοθεωρίες και τα γλυκανάλατα ευχολόγια ασορτί με τα άφθονα πλαστικά χαμόγελα. Ποια είναι η θέση σας σε όλα αυτά; Γιατί κανείς σας δεν αντέδρασε έως τώρα στα σχεδιαζόμενα και εντέχνως δημοσιευθέντα από το Υπουργείο Παιδείας; Φοβάστε την κομματική πειθαρχία και γραμμή; Προσωπικά, ως πολίτης και εκπαιδευτικός δεν διστάζω επώνυμα να καταθέσω τις θέσεις μου και την κριτική μου. Ορίστε, είμαι όλος περιέργεια να πληροφορηθώ και τις δικές σας θέσεις ….

Παναγιώτης Ασημακόπουλος
Θεολόγος καθηγητής

Σχόλια

  1. Τον Σεπτέμβριο 1994 ο δρ. Χένρυ Κίσιγκερ μιλώντας σε ξενοδοχείο της Ουάσιγκτον σε τελετή βράβευσής του ενώπιον κορυφαίων στρατιωτικών, πολιτικών και επιχειρηματικών παραγόντων της Αμερικανικής ελίτ, έκανε την εξής εκπληκτική δήλωση:
    "Ο λαός των Γκρεκών είναι αναρχικός και δύσκολος να τιθασευθή. Γι' αυτό πρέπει να τον χτυπήσουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες. Τότε ίσως αναγκασθή να συμμορφωθή. Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του, την θρησκεία του, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε την δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, ώστε να μην μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή στρατηγικής σημασίας για μας"
    "The Greek people are anarchic and difficult to tame. For this reason we must strike deep into their cultural roots: Perhaps then we can force them to conform. I mean, of course, to strike at their language, their religion, their cultural and historical reserves, so that we can neutralize their ability to develop, to distinguish themselves, or to prevail; thereby removing them as an obstacle to our strategically vital plans in the Balkans, the Mediterranean, and the Middle East"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συγχαρητηρια στον κυριο που εγραψε αυτο το αρθρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Προσωπικά βαρέθηκα να ακούω σ' όλη μου τη ζωή τι δήλωσε ο Κίσσινγκερ στη διαβόητη ομιλία του... Ε και; Κατά δεύτερον η όποια κριτική, πρέπει να ασκείτε επί της ουσίας -όπως κυρίως κάνατε κε Ασημακόπουλε στο δεύτερο μέρος του άρθρου σας- και χαίρομαι γι' αυτό, ασχέτως αν δε συμφωνώ σε όλα... Όσο για την κα Δραγώνα, να σας υπενθυμίσω ότι δεν είναι πια ειδική γραμματέας εδώ και καιρό, γιατί εξαναγκάστηκε σε παραίτηση,επειδή στοχοποιήθηκε, η ασφάλεια επέμενε ότι έπρεπε να κυκλοφορεί μόνο με φρουρό και όταν ζήτησε κάλυψη από την προϊστάμενό της δεν της προσφέρθηκε...(Εγώ κυρίως για κάτι τέτοια ντρέπομαι και ανησυχώ ως Έλληνας, για το πώς δηλαδή μπορεί μια κοινωνία να πάει μπροστά έχοντας απωλέσει τη δυνατότητα να διαλέγεται μόνο με επιχειρήματα και όχι με τραμπουκισμούς) Προσωπικά μάλιστα τη γνώρισα ως προϊσταμένη μου -μια και είμαι αποσπασμένος στο εξωτερικό εκπαιδευτικός- και εκτίμησα την εργατικότητα και την έγνοια της για την παιδεία, ασχέτως τις επιφυλάξεις και την κριτική, που έχει δικαίωμα να διατυπώνει ο καθένας μας σε επιμέρους θέματα...Αισθάνομαι ότι οι άνθρωποι που δουλεύουν στον Τόπο μας, επειδή είναι λίγοι, αξίζουν μιας καλύτερης μεταχείρισης, μαζί βέβαια πάντα με την ανελέητη κριτική μας... Τα βέλη μας ας τα στρέφουμε τουλάχιστον, σ' αυτούς που αποφασίζουν και όχι σ' αυτούς που καλώς ή κακώς δεν αποφασίζουν πια... Σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου δώσατε να γράψω κάποιες σκέψεις και να ξαναπώ ότι μερικά από τα επιχειρήματά σας τα βρίσκω εξαιρετικά,-όπως αυτό για το ρόλο του μαθήματος των θρησκευτικών-, αλλά επιτρέψτε μου να έχω τις αμφιβολίες μου για το πόσοι από τους συναδέλφους θεολόγους δίνουν στο μάθημα των θρησκευτικών το περιεχόμενο, που δίνεται εσείς... Με τιμή Ι.Δ.Καμπουρόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε μου Ι.Δ. Καμπουρόπολε, συμφωνώ απόλυτα με όσα λες. Απλά θα σου επισημάνω ότι το άρθρο αυτό είναι παλιό (γράφτηκε στις 12 Οκτωβρίου)όταν ήταν ακόμη γραμματέας η κυρία Δραγώνα. Θα υπάρξει βέβαια και νέα παρέμβαση.

    Υ.Γ. Θα προτιμούσα να μιλάμε στον ενικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Kαμία αντίρρηση... Δεν είχα προσέξει την ημερομηνία, συγγνώμη... Επίσης ξαναδιαβάζοντας τα γραφόμενα μου διέκρινα συντακτικά και άλλα λάθη... Ζητώ την κατανόηση όλων μια και εδώ τα γραφόμενα μας έχουν θέση προφορικού λόγου με ό,τι αυτό συνεπάγεται...:) Ι.Δ.Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …