Αν δεν υπήρχε ο Αμβρόσιος, θα έπρεπε να τον εφεύρουμε!
Τα έργα και τα λόγια του πρώην Μητροπολίτη Καλαβρύτων Αμβροσίου μού είναι απεχθή! Κι όχι τώρα ως μνήμες, αλλά στη βράση. Ως παράδειγμα, θέτω το προσωπικό ξέσπασμα με επώνυμα άρθρα, ραδιοφωνική και τηλεοπτική παρέμβαση, όταν υποστήριξε το ανεκδιήγητο “ότι η πυρκαγιά στο Μάτι ήταν αποτ έλεσ μα της δίκαιης οργής του Θεού για τον άθεο πρωθυπουργό (Τσίπρας τότε) που έχουμε”. Το έγραψε εκείνο το τραγικό βράδυ που όλη η Ελλάδα σοκαρισμένη μετρούσε απανθρακωμένα σώματα, ακόμη και μικρών παιδιών! Επίσης, θεωρώ ως την αποθέωση της πλήξης αυτή την εθ ιμοτυπική μπούρδα – επαινετικό επικήδειο εν ζωή: τη βράβευση λόγω σύνταξης, αποστράτευσης, συμπλήρωσης τόσων ετών στη θέση. Στον πρώην Καλαβρύτων τι βραβεύει η Ιερά Σύνοδος; Ποια είναι ακριβώς η σημασία και αξία 50 ετών στην αρχιεροσύνη, πέρα από το εθιμοτυπικόν του πράγματος και ασχολείται ολόκληρη η Ιερά Σύνοδος; Στην οποία αρχιεροσύνη να θυμηθούμε ότι τον ιερέα της χωροφυλακής επί Χούντας Αμβρόσιο οδήγησε ο αντάρτης Αρχιεπίσκοπος Αθηνώ...