Αναρτήσεις

Η γκρίνια των θεολόγων

Εικόνα
Πού βρισκόμαστε στα Θρησκευτικά; Πάλι στο μηδέν. Ίσως και χειρότερα. Καταργήθηκαν τα λεγόμενα Νέα Προγράμματα Σπουδών, έχουμε και τις (κατά τη γνώμη μου) κακές αποφάσεις του ΣΤΕ με πολλές προβληματικές διατυπώσεις.Τι είναι λογικό να κάνουμε σε αυτή την δύσκολη περίσταση; Ανασκουμπωνόμαστε, συζητάμε, διαφωνούμε, συμφωνούμε και κυρίως ξεκινάμε δουλειά.Όοοοχι…. Γκρίνια και πάλι. Κι ενώ έχουμε τους μόνιμα μίζερους, γκρινιάρηδες, κινδυνολόγους, καταγγέλλοντες και θηρευτές των προδοτών της πίστης και της Ορθοδοξίας (που συνήθως εντοπίζονται σε ένα κομμάτι της ΠΕΘ), μάς προέκυψε και άλλο «κόμμα» τώρα. Θεολόγοι που αντιτίθενται στην ΠΕΘ, κάποιοι φίλα προσκείμενοι στον Καιρό, έπιασαν το δικό τους ταμπούρι. Και δός του «η διάλυση του μαθήματος», «κατηχητικό μάθημα» (άντε πάλι από την αρχή.. να τα λες σε άσχετους, να τα λες και σε θεολόγους) και (άκουσον, άκουσον!!) «ναι στις απαλλαγές» για να πολεμήσουμε τις αποφάσεις του ΣΤΕ. Κι αυτή η νέα γκρίνια, μιζέρια και κινδυνολογία πριν ακόμη γίνει το …

Ήθελα να 'μουνα παιδί

Εικόνα
Ήθελα να ΄μουνα παιδί... Να μη με νοιάζει ποιος είναι ο κόσμος σου. Να με νοιάζει μόνο ότι είσαι ο κόσμος μου. Εσύ! Να πιστεύω το ψέμα σου ως τη μόνη μου αλήθεια. Κι αν κανείς έρθει να μου “ανοίξει τα μάτια”, να κλείνω επιδεικτικά τα αυτιά μου. Να μην έχω ανάγκη κώδικες και κωδικούς για να μιλήσω μαζί σου, αλλά να αρκούν μόνο τα μάτια και το γέλιο σου. Να μη με νοιάζει που είσαι αλλού. Εύκολα κι εγώ θα ερχόμουν μαζί σου. Κάνοντας με τα χέρια μου ένα μεγάλο τιμόνι στη φαντασία και στη μόνη έγνοια μου: εσένα! Να έχουν γλυκό νόημα το πάθος κι η εμμονή. Να είναι η κουβέρτα που με σκεπάζει το βράδυ και η πινελιά που σχεδιάζει το χαμόγελό μου όταν κοιμάμαι. Ήθελα να 'μουνα παιδί. Μέσα από σένα! Και θα γινόταν. Αρκεί να ήθελες πολύ και να υπολόγιζες λίγο.

Έστω... Ας ήθελες λίγο...
Παναγιώτης Ασημακόπουλος Θεολόγος καθηγητής

Πήγα πάλι…

Εικόνα
- Ήταν τόσο όμορφα. Τόσο ήρεμα. Όλα μάς θυμίζουν. Τα λουλούδια των αυτοδιαψεύσεών μας ολόφρεσκα ακόμη στην πλάκα του εγωισμού μας, τα δάκρυα της συγγνώμης ολόδροσες σταγόνες πάνω της, το λαδάκι της πληγής να σιγοκαίει. Αν και είναι σωστή η σκέψη να μη βάλουμε φωτογραφία μας ποτέ πάνω στο μνήμα, ήταν και πάλι όλα τόσο ζωντανά, τόσο δικά μας! - Άρχισες ξανά! Σταμάτα να σκέφτεσαι και πάλι έτσι! Και μην ξαναπάς εκεί. Τα έχουμε ξαναπεί. Αμάν με αυτά τα εμμονικά σου! Απόλαυσε τα τόσο ωραία που έχουμε, τα τόσο μοναδικά, τα τόσο ερωτικά. Δεν τα βλέπεις; - Τα βλέπω. - Δεν τα χαίρεσαι; - Τα χαίρομαι. - Ε, τι άλλο θες πια; Εγώ δεν ασχολούμαι. Άλλωστε, είναι η δική σου οπτική…
ΥΓ: Καίει! Ο έρωτας καίει! Στις άκρες του πιο πολύ! Στις ακρότητές του ακόμη περισσότερο! Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται ένας φλεγόμενος καθρέφτης. Όσο δεν τον σπάς, βλέπεις εσένα να καίγεσαι… Κι αν τον σπάσεις; Ή θα είναι ο Άλλος από πίσω να σου θεραπεύσει το ματωμένο από τα σπασμένα γυαλιά χέρι σου όσο θα καίγεστε μαζί ή θα συνεχίσει…

Τα λάθη του Θεού

Εικόνα
«…ο αδερφός σου ήταν νεκρός και ξανάζησε, ήταν χαμένος και βρέθηκε», τελειώνει την ιστορία με τον Άσωτο Υιό ο Χριστός. - «Και τελικά; Μπήκε ο μεγάλος του αδερφός στο σπίτι για να χαρεί με την επιστροφή του μικρού; Πες μας! Μη μάς κρατάς σε αγωνία», φώναξε μια παρέα που άκουγε την ιστορία. Ο Χριστός όμως, χαμογελώντας έφυγε. Αυτά είναι τα λάθη που κάνεις, Χριστέ μου. Αφήνεις τις ιστορίες και την ιστορία Σου χωρίς μασημένη τροφή, χωρίς αποδείξεις. Χωρίς να είναι όλα τα κουτάκια συμπληρωμένα. Μα δεν είναι και τα μόνα λάθη Σου αυτά... Ήρθε με υφάκι ο μικρός, πήρε τα λεφτά που «του ανήκουν» (άκου θράσος το παλιόπαιδο) και την έκανε από το σπίτι του γέρου. Μόλις τα έφαγε όλα και έμεινε ταπί, μπροστά στο αδιέξοδο, πήρε την απόφαση να γυρίσει. Κι Εσύ εκεί, να τον περιμένεις. Γιατί; Τη ζωή του ήθελε να κάνει. Ας τα λουστεί τώρα. Άσε που αυτό που έκανες ήταν αντιπαιδαγωγικό. Τον κακομαθαίνεις. Κι αν κάνει σε λίγο τα ίδια; Δίκιο είχε ο μεγάλος σου γιος και θύμωσε. Δεν είναι σωστό. Να έρχεται πίσω ο…

Οι φυσικές εκκρίσεις και ο Μέγας Αθανάσιος

Εικόνα
Ερωτήθηκε ο άγιος Πατήρ και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Αθανάσιος από τον μοναχό Αμμούν για το εάν είναι αμαρτωλές οι αθέλητες φυσικές σωματικές εκκρίσεις. Και ο Μ. Αθανάσιος τού έστειλε μια επιστολή: "Πάντα μέν καλά καί καθαρά τά τοῦ Θεοῦ ποιήματα, οὐδέν ἂχρηστον ἢ ἀκάθαρτον ὁ τοῦ Θεοῦ πεποίηκε λόγος. Χριστοῦ γάρ εὐωδία ἐσμέν ἐν τοῖς σωζομένοις, κατά τόν Ἀπόστολον. […] Πάντα μέν καθαρά τοῖς καθαροῖς, τῶν δε ἀκαθάρτων καί ἡ συνείδησις καί τά πάντα μεμόλυνται. […] Τι γάρ εἰπέ μοι, ἀγαπητέ καί εὐλαβέστατε, ἒχει ἁμάρτημα ἢ ἀκάθαρτον φυσική τις ἒκκρισις; Ὣς εἰ τίς ἐθέλοι ποιεῖσθαι ἒγκλημα καί τάς διά ρινών ἐκπεμπομένας μύξας καί τά διά τοῦ στόματος πτύσματα. Ἒτι τε, εἰ τῶν τοῦ Θεοῦ χειρῶν ἒργον πιστεύομεν εἶναι τόν ἂνθρωπον, κατά τάς θείας Γραφάς, πῶς ἠδύνατο ἐκ καθαρᾶς δυνάμεως ἒργον τι γενέσθαι μεμολυσμένον; Καί εἰ γένος τοῦ Θεοῦ ὑπάρχομεν, κατά τάς θείας τῶν Ἀποστόλων Πράξεις, οὐδέν ἒχομεν ἐν ἑαυτοῖς ἀκάθαρτον. Τότε γάρ μόνον μεμολύσμεθα, ὃτε δη τήν δυσωδεστάτην ἁμαρτίαν ἐργαζόμεθα. Ὃτ…

Σκέψεις σε ένα θεολογικό καφέ

Εικόνα
Σάββατο απόγευμα σε ένα καφέ στο Ηράκλειο της Κρήτης. Εκεί βρεθήκαμε 7 συνάδελφοι θεολόγοι. Πόσο ωραίες είναι οι συναντήσεις επί το αυτό! Και ειδικά όταν «το αυτό» είναι το αγαπημένο όλων μας μάθημα των Θρησκευτικών! 3 ώρες συζητούσαμε γι΄ αυτό. Πάλι μονοπώλησε το ενδιαφέρον μας, όχι όμως για τους συνήθεις λάθος λόγους που μονοπωλεί την επικαιρότητα και τα ΜΜΕ τον τελευταίο καιρό. Ίντριγκες, παρασκήνια, ιδεοληψίες και περιττές αντεγκλήσεις μάς βρίσκουν διαφωνούντες. Aυτό το κείμενο δεν είναι ούτε ψήφισμα ούτε μανιφέστο. Είναι απλά η έκφραση της αγωνίας και του ενδιαφέροντός μας σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις που αφορούν στο μάθημά μας. Άνθρωποι με διαφορετικές τοποθετήσεις και προσεγγίσεις συμφωνούμε ότι είμαστε σε ένα κομβικό αλλά και πολύ δύσκολο σημείο. Άνθρωποι από διαφορετικούς συλλόγους συμφωνούμε ότι είναι ώρα να αναδείξουμε και να στηριχτούμε σε αυτά που μάς ενώνουν. Άνθρωποι με διαφορετικές αφετηρίες συμφωνούμε ότι είναι ώρα μόνο να συνοδοιπορεύσουμε. Σε όλα αυτά δεν περισ…

Σώπα, δάσκαλε…

Εικόνα
Συνήθως, όταν θέλουμε να πούμε κάτι για την εκπαίδευση και να το συνδυάσουμε με το μεγάλο μας λογοτέχνη Νίκο Καζαντζάκη, καταφεύγουμε στην περιγραφή του για τη δική του πρώτη ημέρα στο σχολείο. Όταν ο πατέρας του, ο καπετάν Μιχάλης, τον παρέδωσε στο δάσκαλο, λέγοντας «το κρέας δικό σου, τα κόκαλα δικά μου»! Μια άλλη περιγραφή έχει κάνει σε μένα μεγαλύτερη εντύπωση. Αυτή που, στην Τρίτη πια Δημοτικού, ο δάσκαλος ιδρώνει και πασχίζει να τους μάθει γραμματική, ενώ έξω είναι άνοιξη που μπαίνει και μέσα στην τάξη. Μιλάει ο δάσκαλος, λαλεί έξω ένα πουλάκι στο δέντρο, συνεχίζει να μιλάει ο δάσκαλος. Και σηκώνει το χέρι το Νικολιό και λέει: «Σώπα, δάσκαλε. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί». Είναι τρομερό αυτό με το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Τρομερό το πώς εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας μόνο ν’ ακούνε. Και να δέχονται. Σε σημείο που καμιά φορά να τα προκαλούμε στο Λύκειο «μίλα, μωρέ. Αμφισβήτησέ με. Ψάξε. Πες τη γνώμη σου» κι αυτά να συνεχίζουν να σε κοιτούν αμήχανα, ψάχνοντας να δουν τι τελικά …

Ο Ιωάννης Καποδίστριας και τα πόθεν έσχες

Εικόνα
Σαν σήμερα (27 Σεπτεμβρίου 1831)δολοφονήθηκε άνανδρα έξω από τον ιερό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο από ελληνικά χέρια, ο μεγαλύτερος ίσως πολιτικός που πάτησε αυτά τα χώματα, ο Ιωάννης Καποδίστριας. Για τον εαυτό του έλεγε ότι «ἐφ’ ὅσον τὰ ἰδιαίτερα εἰσοδήματά μου ἀρκοῦν διὰ νὰ ζήσω, ἀρνοῦμαι νὰ ἐγγίσω μέχρι καὶ τοῦ ὀβολοῦ τὰ δημόσια χρήματα, ἐνῶ εὑρισκόμεθα εἰς τὸ μέσον ἐρειπίων καὶ ἀνθρώπων βυθισμένων εἰς ἐσχάτην πενίαν». Στους υπουργούς του έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν να περιμένουν υψηλούς μισθούς, αλλά ότι αυτοί θα είναι ανάλογοι με τα οικονομικά του κράτους. Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκαν τα πόθεν έσχες για τα εισοδήματα και την ακίνητη περιουσία των σύγχρονων πολιτικών (δεξιών, κεντρώων και αριστερών). Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…

Παναγιώτης Ασημακόπυλος Θεολόγος καθηγητής

Έι… Ψιτ!

Εικόνα
Έι… Ψιτ! Σε σένα μιλάω. Ναι, σε σένα! Το ξέρεις, γαμώτο… Το ξέρεις! Το ξέρεις ότι εσύ είσαι η αιτία που αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι το καλύτερο επάγγελμα στον κόσμο. Το γέλιο σου, οι αταξίες σου, τα όνειρα και τα σχέδιά σου, η νεανική σου ματιά είναι η ζωή και το χρώμα σε κάτι που έχει ένα άθλιο όνομα: εκπαίδευση! Θυμάσαι τότε που σας ρώτησα στην τάξη «ποιοι πιστεύετε ότι θα πετύχετε τους στόχους σας»; Ήσουν από αυτά τα παιδιά που είχατε σηκώσει με σιγουριά και με τσαμπουκά το χέρι. Και ύστερα ήρθαν τα νούμερα. Πόσα θα έρθουν ακόμη…. Σίγουρα υπάρχουν λογικές εξηγήσεις κι απαντήσεις, αλλά τώρα η στιγμή έχει ιερότητα. Για άλλες στιγμές. Πιο πεζές. Τώρα κλαις… Κλάψε! Το μεγαλείο και η αξία σου δεν λιγοστεύουν από τα δάκρυα. Το αντίθετο! Κλάψε! Τα νέα σου σχέδια και όνειρα ποτίζεις. Βρεγμένο σκάβεται πιο εύκολα το μονοπάτι της ευτυχίας σου… Κλάψε! Ίσως να μην έχει για σένα και τόση σημασία, αλλά εγώ θα σου το πω: Σ΄αγαπώ… γαμώτο! Παναγιώτης Ασημακόπουλος Θεολόγος καθηγητής


12η βραδιά ξε-άγχους

Εικόνα
Δίνεις κι εσύ Πανελλήνιες; 
Μπράβο σου. Καλή επιλογή.... Και τι θα κάνεις το βράδυ πριν από το πρώτο μάθημα; 
- Θα διαβάζεις; (Πλάκα κάνεις...).
- Θα κλαις; (Έχουμε χαρτομάντιλα βελούδινα...).
- Θα μαλώνεις με όλους και με όλα; (Έχεις χρόνια μπροστά...).

Έλα να ενώσουμε την αισιοδοξία, το θάρρος και την αυτοπεποίθησή μας, την Πέμπτη 6 Ιουνίου, στις 7 το βράδυ, στο Λύκειο Γαζίου.

Μουσική, Φαγητό και άλλα events….

Για δωδέκατη χρονιά είμαστε δίπλα σου. (Ψέματα... για το φαγητό ερχόμαστε...). 
Σε καταλαβαίνουμε και συμπάσχουμε. (Καρφί δεν μάς καίγεται...).
Αγχωνόμαστε για σένα και αντί για σένα. (Χα, χα, χα.... καλό, ε;).
Είμαστε σίγουροι ότι θα πετύχεις. (Νταξ, το τερματίσαμε...).

Στο χώρο θα κινούνται ελεύθερα δύο καθηγητές που αποτελούν τον καλύτερο τρόπο καταπολέμησης του άγχους, εάν σκεφτείτε ότι έγιναν έτσι μετά την επιτυχία τους στις Πανελλήνιες… .

Εορτή για τη Μάχη της Κρήτης

Εικόνα
A Η Μάχη της Κρήτης έχει μια ξεχωριστή θέση στη ροή των γεγονότων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ελληνικός λαός στη Κρήτη, με την πλειοψηφία των Κρητικών ανδρών αποκομμένων στην κατακτημένη Ελλάδα, έδωσε ένα αγώνα έξω από κάθε λογική, κάνοντας υπέρβαση της ανθρώπινης φύσης, ακολουθώντας τους δρόμους της ψυχής του και της εθνικής του συνείδησης. Έδωσε ένα αγώνα συνειδητό, σκληρό, άνισο, χωρίς ηγεσία, μονάχα με φλογερούς κληρικούς και λαϊκούς αρχηγούς. Η αντίσταση του Κρητικού λαού εκδηλώνεται με την πτώση των πρώτων αλεξιπτωτιστών στις 20 Μαϊου 1941 και συνεχίζεται αμείωτη σε όλο το διάστημα της γερμανικής κατοχής, μέχρι την συντριβή των δυνάμεων του άξονα. Η αντίσταση αυτή του άμαχου πληθυσμού, που συναντάται για πρώτη φορά στον ευρωπαϊκό χώρο, επιφέρει πολλά πλήγματα και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στον κατακτητή. «Στην Κρήτη μόνο οι πέτρες δεν σηκώνονταν μοναχές τους να μας κτυπήσουν. Κάθε έμψυχο μάς πολεμούσε και μάς πολεμά μέχρι την ύστατη στιγμή, κάνοντας έτσι τη μάχη αυτή μια …

Φίλιππος, Αθηναίοι και σύγχρονοι πολιτικοί

Εικόνα
Τα τελευταία χρόνια έχει εκφυλιστεί αρκετά ο πολιτικός βίος και ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που συχνά εκπλησσόμαστε, όταν βλέπουμε ότι υπάρχει πιο κάτω από την προηγούμενη φορά που αναρωτηθήκαμε «πόσο πιο κάτω πια»; Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές (για άλλη μια φορά) βλέπουμε τα fakenews, τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, το τι έκανε ο μπαμπάς σου στην Κατοχή ή στη Χούντα και το αν έχουν εταιρείες ή λεφτά οι σύζυγοι να επιστρατεύονται για να εξουδετερώσουν τον αντίπαλο. Οι αρχαίοι Μακεδόνες ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Αθηναίους. Έψαχναν και οι μεν και οι δε πώς θα δημιουργήσουν στον εχθρό κάθε είδους πλήγμα – σε στρατιωτικό, διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο. Κάποια στιγμή, χαράς ευαγγέλια για τους Αθηναίους. Έπιασαν τον ταχυδρόμο του Φιλίππου με την αλληλογραφία. Στρατιωτικά μυστικά, πληροφορίες, σχέδια και άλλα, όλα στα χέρια του εχθρού. Φαντάσου με πόση λαχτάρα και ικανοποίηση άνοιγαν στην Εκκλησία του Δήμου τις επιστολές και μάθαιναν τα μυστικά του εχθρού…

Άγονη προσπάθεια

Εικόνα
«Τέλεια ιδέα! Τέλεια ιδέα! Τέλεια, τέλεια!!» Χοροπηδούσε πάνω κάτω η Καρδιά και έκανε -για άλλη μια φορά- σαν τρελή! «Δεν θα μου αρνηθείς τώρα! Δεν θα μου πεις, Όχι!» Κοίταζε ικετευτικά, χωρίς να σταματά να πηγαίνει πέρα δώθε. «Αχ! Τι θα κάνω με σένα», είπε γλυκά και δήθεν μαλώνοντας το Μυαλό. Δεν ήταν όμως αυτό, που για άλλη μια φορά χάλασε τη διάθεσή της. Ήταν αυτή! Στην άκρη του δωματίου, δήθεν ότι ασχολιόταν με κάτι. Σίγουρα, θα είχε αντιρρήσεις. Για άλλη μια φορά. Αυτή η αχώνευτη. Η Λογική… Η Καρδιά πλησίασε πολύ κοντά στο Μυαλό και ψιθυριστά, αλλά με έντονες κινήσεις και με ζωηράδα τού εξήγησε την ιδέα. Τού είπε για μάτια ολοφώτεινα και χρωματιστά, για χαμόγελα γλυκά σαν μέλι, για φωνές μελωδικές σαν ουράνιες μουσικές. Όταν τελείωσε, ήταν εκστασιασμένη και πολύ χαρούμενη. Το Μυαλό έκανε μια μικρή βόλτα στο χώρο και δεν μπόρεσε να αποφύγει το σιωπηλό, διακριτικό, αλλά και εύγλωττο βλέμμα της Λογικής. «Άκου, Καρδιά μου…», άρχισε το Μυαλό και εξήγησε πειστικά γιατί δεν μπορεί, αλλά κυρίω…

Ο έρωτας και ...δύο παραμύθια

Εικόνα
(Υλικό και για την ενότητα 5.2 Έρωτας στα Θρησκευτικά της Β΄ Λυκείου)
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Έρως συχνά παρουσιάζεται ως παιδί της Αφροδίτης και του Άρη (ή του Ηφαίστου). Ομορφιά + πόλεμος οδηγούν στον Έρωτα (σχολιασμός) Ομορφιά + φωτιά οδηγούν στον Έρωτα (σχολιασμός) Η μυθολογία επίσης λέει ότι το παιδί αυτό δεν είχε καλή σωματική ανάπτυξη, όπως τα αδέρφια του. Η μητέρα του, η Αφροδίτη, ανησύχησε και πήρε τη γνώμη της Θέμιδας (ήταν η μητέρα των τριών Μοιρών και των τριών Ωρών). Η Θέμιδα της είπε ότι για να αναπτυχθεί σωστά ο Έρως πρέπει να είναι μαζί με το Πάθος. Όταν λοιπόν ο Έρως ήταν μαζί με τον αδερφό του, θεό του Πάθους, γινόταν ένας λεπτός, όμορφος και ευγενής νέος. Όταν τα δυο αδέρφια χωρίζονταν, ο Έρως έπαιρνε πάλι την παιδική, κοντόχοντρη και σκανταλιάρικη όψη του(Σχολιασμός)
Ο μύθος για τη σχέση του Έρωτα με την Ψυχή, όπου ο Έρως την έπαθε με τα ίδια του τα βέλη 


Το πρώτο παραμύθι… Όταν ο Θησέας σκότωσε το Μινώταυρο, έφυγε από την Κρήτη παίρνοντας μαζί του την κόρη του Μί…