Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…



Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους".
Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε…
- Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν....
- Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών».
- Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμε με τους χριστιανοταλιμπάν. Μπράβο στο Φίλη που τους καταργεί». Η περίπτωσή τους θα ήταν ενδιαφέρον θέμα διδακτορικής διατριβής στην Ψυχιατρική. Δυστυχώς όμως, συχνά μονοπωλούν και προβάλλονται.
- Όλοι μεταξύ μας συμφωνούμε για τα ελλιπή και προβληματικά βιβλία και για την ανάγκη αναμόρφωσης και βελτίωσης του μαθήματος. Στην ερώτηση «τι προτείνεις, συνάδελφε;» βγάζουμε συχνά το ραγιά που κρύβουμε μέσα μας: «δεν ξέρω… μια απλή διαπίστωση έκανα». Η λογική του νέου προγράμματος σπουδών είναι σε άλλη βάση από το παλαιό. Περισσότερη ελευθερία και ευελιξία για τον εκπαιδευτικό. Έχει όμως και πολλά προβλήματα. Αντί να τα συζητήσουμε, πιάναμε τα ταμπούρια…
- Εντύπωση κάνει σε όλους μας η ελευθερία, η ομορφιά και ο σεβασμός στο ανθρώπινο πρόσωπο που συναντά κανείς στην Αγία Γραφή, στα Πατερικά κείμενα, στη Φιλοκαλία. Σε αντίθεση με τη σιδερόφρακτη θρησκευτικότητα στην προσέγγιση του Θεού που συναντά κανείς στη θρησκευτική αγωγή του 20ου αιώνα. Θα το πω απλά και αυτοκριτικά: Αν είσαι μάγκας θεολόγος, άρπαξε τη νέα ευκαιρία της ευελιξίας και απογείωσε την τάξη σου και το μάθημά σου.
- Δεν σπουδάσαμε ούτε θρησκευτικοί μεταπράτες ούτε φερέφωνα στείρας και ανέραστης θρησκευτικότητας. Σπουδάσαμε θεολόγοι, αν και οι περισσότεροι καταλάβαμε αυτό το δώρο μετά το πτυχίο και ειδικά όταν μυρίσαμε ξανά κιμωλία. Ακόμη κι αν έχει αντικατασταθεί με μαρκαδόρο και λευκοπίνακα, η πρόκληση είναι ακόμη στις τάξεις. Για γερά στομάχια…
- Προσωπικά, στο μνημόσυνο και στον καφέ της γκρίνιας και της κακομοιριάς δεν θα έρθω. Έχω πάρτυ…

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Θεολόγος καθηγητής

Σχόλια

  1. Το μαθημα θρησκευτικων αφορα γνωσεις κυριως.Οποιος αναζητα βιωματα και κατηχηση ο δρομος για την εκκλησια ειναι ανοιχτος.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η νέα εκπαιδευτική αντίληψη στηρίζεται κυρίως στη βιωματική μάθηση και όχι σε στείρες απομνημονεύσεις γνώσεων. Το βιωματικό στοιχείο των μαθημάτων είναι το πιο σημαντικό και αγαπητό από τους μαθητές.

      Διαγραφή
  2. Με τις φωτοτυπίες που απαιτεί η εφαρμογή των ΝΠΘ πώς τα πας; Ξέρεις τι είναι να βγάζεις φωτοτυπίες για 210 παιδιά; Φωτοτυπίες που συχνά χάνονται, ξεχνιούνται, πλακώνονται από τα άλλα βιβλία, δεν φαίνονται καλά λόγω έλλειψης τόνερ, παρεξηγήσεις με συναδέρφους για τη σειρά προτεραιότητας στο μηχάνημα φωτοτυπίας με άλλους συναδέρφους και άλλα πολλά. Άσε που σε κοιτάει με μισό μάτι ο Δ/ντης που καταναλώνεις τόσο χαρτί.Ζηλεύω τους άλλους συναδέρφους που έχουν τα βιβλία τους και κάνουν μάθημα κανονικό. Να τη βράσω την ελευθερία και την ευελιξία των ΝΠΘ. Θέλουμε βιβλία. Το κατάλαβες κ. Συνάδερφε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το μεγαλύτερο μεινονέκτιμα φέτος ήταν οι φωτοτυπίες. Συχνά έπρεπε να τους εκφωνείς τα κείμενα προκειμένου να τα ακούσουν για να ακολουθήσει επεξεργασία ή συζήτηση πάνω σε αυτά. Άσε το συνοδευτικό οπτικοακουστικό υλικό (τραγούδια, ταινίες) , για το οποίο αν δεν έχεις βιντεοπροβολέα ή κάτι άλλο δεν μπορούσες να δείξεις τίποτε. Το όλο υλικό υπονομεύτηκε από την έλλειψη υλικοτεχνικής υποδοσμής.

      Διαγραφή
  3. Το μάθημα των Θρησκευτικών δεν είναι μόνο παροχή γνώσεων είναι συναισθηματική και ηθική ανάπτυξη του παιδιού. Πόσο περιθώριο δίνουν τα άλλα γνωστικά αντικείμενα για κάτι τέτοιο? Ελάχιστα. Έχουμε μια χρυσή ευκαιρία στα χέρια μας. Ας προσπαθήσουμε για τους μαθητές μας να την εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο ο καθένας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι άραγε άλλαξε από την 3η Σεπτεμβρίου 2016 ημέρα δημοσίευσης αυτής της υπέροχης πραγματικά ανάρτησης.................μέχρι τη 8η και 9η Μάϊου 2017, ημερομηνίες έναρξης των κατ΄ ευφημισμό επιμορφωτικών σεμιναρίων των "νέων" προγραμμάτων σπουδών στα θρησκευτικά και μάλιστα με τόση σπουδή (στο τέλος της σχολικής χρονιάς!!! εν μέσω εξετάσεων στα Λύκεια!!! και ενώ διεξάγεται ο περιβόητος διάλογος...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θεολογίσκος30 Μαΐου 2017 - 9:58 π.μ.

    Αυτοαναιρείστε κε Ασημακόπουλε! Θα το καταλάβετε μόλις διαβάσετε το προηγούμενο άρθρο σας για τους κουρασμένους μαθητές της Γ΄Λυκείου, όπου όχι μόνο βρίσκατε ενδιαφέρον το βιβλίο της γ΄Λυκέιου αλλά απαντούσατε και σε γονέα αναφέροντάς του τα ενδιαφέροντα θέματα που περιέχει. Τώρα τι άλλαξε στη στάση σας; Μάλλον σκεφτήκατε "για να γίνει κάποιος σχολικός σύμβουλος θα πρέπει να ανήκει στη γνωστή θεολογική ομάδα που προμοτάρει εδώ και χρόνια την αλλαγή του μαθήματος των θρησκευτικών". Και φυσικά θα πρέπει σε κάθε ευκαιρία, πρωτίστως σε ιστολόγια να μην κακολογεί τα νέα προγράμματα σπουδών αλλά αντίθετα να τα βρίσκει ενδιαφέροντα και πάντοτε να τονίζει πως "είναι μια ευκαιρία να αρπάξει την ευκαιρία ο θεολόγος" Εαν πράξει διαφορετικά, ε τότε .... (το αφήνω σ΄εσάς κε Ασημακόπουλε να το βρέιτε τι θα του συμβεί). Αλήθεια δεν σας προβλημάτισε ο εκφοβισμός που επιχειρείται σε κάθε συνάντηση θεολόγων; Ή εσείς δεν τον αντιληφθήκατε έως τώρα και βλέπετε μόνο να πνέει επιτέλους ένα πνεύμα απελευθέρωσης των θεολόγων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Θεολογίσκε, ευχαριστώ για το σχόλιο και επί του προκειμένου έχω να πω τα παρακάτω:
      α) Η κριτική που διαχρονικά ασκούν οι θεολόγοι για τα σχολικά βιβλία (εκτός και εσείς έχετε άλλη εικόνα) είναι κυρίως για τα βιβλία Γ΄ Γυμνασίου, Α΄ και Β΄ Λυκείου. Οι περισσότεροι λέμε ότι το εξαιρετικό βιβλίο της Γ΄ Λυκείου είναι σε τάξη, στην οποία - εκ των πραγμάτων και εκ του συστήματος - δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία ακόμη και οι καλοί μαθητές.
      β) Στο Νέο Πρόγραμμα Σπουδών (το οποίο υπερασπίζομαι μεν, έχω όμως και το θάρρος να επισημάνω ότι έχει προβλήματα και δυσκολίες) έχουν "κατέβει" θέματα της Γ΄ Λυκείου στη Β'. Στο σχολείο μου φέτος πέρασα υπέροχα τους δύο τελευταίους μήνες, καθώς με τους μαθητές αναλύσαμε τη θεματική ενότητα 5, που ουσιαστικά είναι από το βιβλίο της Γ΄.
      γ) Το άρθρο το οποίο διαβάσατε και κάνατε την κριτική σας είναι για την αλλαγή νοοτροπίας μας και όχι ύμνος στα ΝΠΣ.
      δ) Για κάποιο λόγο (μάλλον προσωπικό σας...) θεωρείτε ότι η θέση του Σχολικού Συμβούλου είναι πιο ζηλευτή από τη θέση του καθηγητή στην τάξη. Λυπάμαι εάν σας απογοητεύσω, αλλά η δική μου αξιολόγηση είναι ακριβώς η αντίθετη. Δεν επεδίωξα τέτοια θέση ποτέ, ούτε και θα επιδιώξω με τα μυαλά που κουβαλάω. Δηλώνω αμετανόητα ερωτευμένος με τη σχολική βαθμίδα του Λυκείου.
      ε) Δεν ξέρω τι εννοείτε σχετικά με τον εκφοβισμό των θεολόγων σε κάθε συνάντηση. Αν κάποιος σάς εκφοβίζει, έχετε λόγο και πένα να του απαντήσετε. Εδώ, στο Ηράκλειο της Κρήτης, ουδέποτε υπήρξε τέτοιο φαινόμενο. Στην επιμόρφωση των θεολόγων υπήρξαν τέσσερα τμήματα στο ΠΕΚ. Ήμουν ένας από τους επιμορφωτές. Όλοι μας πήγαμε ως συνάδελφοι, κομίζοντας μία ελάχιστη εμπειρία και γνώση από το επιμορφωτικό σεμινάριο της Αθήνας, αλλά κυρίως για να μοιραστούμε όλοι μαζί απόψεις, προβληματισμούς και την αγάπη μας για το μάθημα.
      στ) Δεν είναι απαραίτητο να έχουν όλα τα παραμύθια δράκο...

      Διαγραφή
  6. Μην είσαι και τόσο σίγουρος ότι θ' αλλάξουν!
    Ας αναμείνουμε την απόφαση του Στε!
    Η δικαιοσύνη είναι ο κατεξοχήν πυλώνας της δημοκρατίας και της προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ,ακόμη και ενός ορθοδόξου χριστιανικού μαθήματος!
    Στην ΠΕΘ έλαχε ο κλήρος να υπερασπίζεται το μάθημα των θρησκευτικών.
    Βλ. αποφάσεις ΣτΕ 1995, 1998, Διοικητικό Εφετείο Χανίων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Της κατάληψης που βολεύει...(κάποιες φορές και για μικροκομματικά οφέλη)! Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «όποιος έχει το θράσος και τα μέσα κλείνει το δρόμο και κατεβάζει το γενικό διακόπτη του ρεύματος χωρίς ίχνος ντροπής ή κάποιας επίπτωσης» είναι από τα πρώτα που παπαγαλίζουν οι μαθητές μας. Προσωπικά, ως γονιός και ως εκπαιδευτικός αισθάνομαι ντροπή και θυμό για το «δικαίωμα» των καταλήψεων. - Θυμό που ξεκινώ να πάω στο σχολείο μου για μάθημα και γίνομαι άθελά μου μέρος μιας φαρσοκωμωδίας, καθώς δυο τρεις (συνήθως οι πλέον αδιάφοροι…) ήρθαν δέκα λεπτά νωρίτερα και με μια αλυσίδα έκλεισαν τις π…

Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια….

- Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια. Να ψάχνουν μαζί με τον άστεγο και το φτωχό κάτι να φάει και κάτι να βάλει από πάνω του για να ζεσταθεί. Σε μια κοινωνία της οποίας η παγωμάρα και η ατσάλινη κυνικότητα υπερβαίνει το χειμωνιάτικο κρύο. Κι αυτοί εκεί, αθεράπευτα ιδεολόγοι και ρομαντικοί εκφραστές του μηνύματος του Χριστού, ενός άλλου Χριστιανισμού με κοινωνικό πρόσωπο και κρυστάλλινη αγάπη. Να τα δίνουν όλα για τους ενδεείς (Μ. Βασίλειος). Να στηρίζουν σκανδαλιστικά τους λεπρούς (Μ. Βασίλειος, Ιω. Χρυσόστομος). Να τα βάζουν στα ίσια με την δυνατή και ανάλγητη κοσμική εξουσία για το φτωχικό μιας χήρας (Ιω. Χρυσόστομος). -Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια. Εκεί πετάνε τα ύπατα εκκλησιαστικά αξιώματα για να μην δημιουργηθεί σκάνδαλο (Γρηγόριος ο Θεολόγος). Εκεί πετάνε τον ύπουλο συμβιβασμό σε θεολογικά ζητήματα. Δεν κάνουν τα στραβά μάτια σε θέματα πίστης και ζωής της Εκκλησίας. Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους γράφουν τις αβροφροσύνες και τα δείπνα πολυτελείας με την εξουσία (Ιω. Χρυσόστ…

Συζητώντας με έναν κομπλεξικό (…περί θρησκείας)

«Ρώσος γιατρός, χειρουργός και καθηγητής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο της Τασκένδης, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Σε όλη τη ζωή του δημοσίευσε σαράντα σπουδαία επιστημονικά έργα. Θεωρείται πρωτοπόρος στο ζήτημα της αναισθησίας πριν από μία χειρουργική επέμβαση. Σε ηλικία 33 ετών έκανε μια σημαντική τομή στην ιατρική επιστήμη. Επειδή η γενική αναισθησία ήταν πολύ επικίνδυνη – συχνά πιο επικίνδυνη από την ίδια την επέμβαση – εφάρμοζε μια δική του μέθοδο τοπικής αναισθησίας. Με αυτή του τη μέθοδο, πραγματοποίησε πάνω από 500 χειρουργικές επεμβάσεις με μεγάλη επιτυχία». Ο συνομιλητής μου είναι εντυπωσιασμένος. Συνεχίζω… «Τιμήθηκε με το βραβείο Στάλιν, την κορυφαία τότε τιμητική διάκριση της Ρωσίας. Μάλιστα τα χρήματα από το βραβείο τα μοίρασε σε φτωχούς». «Τέτοιους επιστήμονες και ανθρώπους χρειαζόμαστε και σήμερα», λέει με έκδηλο θαυμασμό ο συνομιλητής μου. «Πολεμήθηκε όμως έντονα από το καθεστώς και με δυσκολίες συνέχισε το επιστημονικό και ιατρικό του έργο». «Ε, τι περιμένεις; Όλοι οι μεγά…

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …

Θεέ μου, είσαι άδικος….

Ήρθε με υφάκι ο μικρός, πήρε τα λεφτά που «του ανήκουν» (άκου θράσος το παλιόπαιδο) και την έκανε από το σπίτι του γέρου. Μόλις τα έφαγε όλα και έμεινε ταπί, μπροστά στο αδιέξοδο, πήρε την απόφαση να γυρίσει. Κι Εσύ εκεί, να τον περιμένεις. Γιατί; Τη ζωή του ήθελε να κάνει. Ας τα λουστεί τώρα.  Άσε που αυτό που έκανες ήταν αντιπαιδαγωγικό. Τον κακομαθαίνεις. Κι αν κάνει σε λίγο τα ίδια; Δίκιο είχε ο μεγάλος σου γιος και θύμωσε. Δεν είναι σωστό. Να έρχεται πίσω ο μικρός και να τα συγχωρείς όλα και να τον κάνεις πάλι γιο σου!! Ε, αυτό πάει πολύ….. Αλλά, πιο πολύ ήθελα, Θεέ μου, να σε ρωτήσω το εξής: Εκεί όπως τον έβλεπες να έρχεται δεν σου βγήκε μια δικαίωση, ένας θυμός; Δεν σου πέρασε από το μυαλό το «έρχεσαι, ε…. τώρα θα δεις, αχάριστε»; Δεν σου ήρθε να του τα πεις ένα χεράκι; Την ώρα που τον αγκάλιαζες, δεν σου βγήκε να τον στήσεις απέναντι και να του πεις με οργή, ως πατέρας θιγμένος και ζημιωμένος, «εμείς οι δυο πρέπει να πούμε δυο κουβεντούλες»; Εμένα δεν με βλέπεις κάτω από το σταυ…