Εκπαιδευτικές και Θεολογικές αταξίες

Αυτές τις ημέρες πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη ένα πολύ ενδιαφέρον συνέδριο, με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά». Αφήνω κατά μέρος τις ανούσιες, αλλά συνήθεις θεωρίες συνωμοσίας (τι σκοπό εξυπηρετεί, ποιοι είναι από πίσω, κ.λ.π.) και πραγματικά στενοχωριέμαι που δεν μπορώ να το παρακολουθήσω, κυρίως λόγω εργασίας και απόστασης. Η μόνη πηγή πληροφόρησής μου είναι τα κείμενα των εισηγητών που «ανεβαίνουν» στο διαδίκτυο. Η πρώτη μου διαπίστωση είναι η ικανοποίηση για τις σωστές προσεγγίσεις από τους θεολόγους. Χωρίς διάθεση ωραιοποίησης, με ματιά κριτική και αυτοκριτική, με ανοίγματα σκέψης και λόγου. Από την άλλη πλευρά, είναι κρίμα κι άδικο για ορισμένες αριστερές προσεγγίσεις, οι οποίες αν και ξεκινούν ζωντανές, τελικά καταπνίγονται από τα γνωστά ζιζάνια: από τη διάθεση στείρας «αγιογραφίας» του χώρου και από τα κομματικά τσιτάτα του απόλυτου τίποτα. Χθες διάβασα μια ακόμη δημοσκόπηση για τις κομματικές προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Είναι πραγματικά απορίας άξιο: Σε μια κοινωνία...

Το Προεδρικό Διάταγμα είναι γεγονός. Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με ημερομηνία 17 Ιανουαρίου, ημέρα μνήμης του  Μ. Αντωνίου,  μεγάλου καθηγητή της ερήμου και εμπνευστή των μοναχών ανά τους αιώνες. Έχει καμιά σημασία αυτό; Όχι, απλώς σύμπτωση. Το Δελτίο τύπου εκ της Ιεράς Μητροπόλεως ήρθε αμέσως. Ως συνήθως.  α)   " Η διαδικασία εκδόσεως του συγκεκριμένου Προεδρικού Διατάγ­ματος κατά τον νόμο είχε την ακόλουθη πορεία: Σύμφωνη γνώμη του τοπικού Μητρο­πολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, Έγκριση της Ιεράς Συνόδου, Πρόταση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Γνωμο­δότηση του Συμβουλίου της Επικρα­τείας, υπογραφή από τον Υπουργό Παιδείας, Υπογραφή από τον Πρό­εδρο της Δημοκρατίας, δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως" . Πρόταση - πρόκληση στη λογική για όσους γνωρίζουν λίγα πράγματα σχετικά με αυτές τις διαδικασίες και κυρίως για τα παρασκήνια της εκκλησιαστικής διοίκησης. Επίσης, θα είχε ενδιαφέρον να έβγαιν...

Σχετικά με τον εκκλησιασμό του σχολείου αυτή τη στιγμή το τοπίο είναι αρκετά θολό και περίεργο. Σε επίπεδο εγκυκλίων και κανονισμών, ουσιαστικά ισχύει η εγκύκλιος του Υπουργείου (με ημερομηνία 26-11-1977), όπου προβλέπεται πως «ο προγραμματισμός του εκκλησιασμού των μαθητών, μια φορά την εβδομάδα ή τουλάχιστον ανά δεκαπενθήμερο, αποτελεί βασικό καθήκον των Δ/ντων των σχολείων και του διδακτικού προσωπικού» . Στην πράξη τι γίνεται; Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα (ίσως και πριν από το Πάσχα) και συνήθως ύστερα από επιμονή, υπενθύμιση και προγραμματισμό των θεολόγων καθηγητών και ορισμένων διευθυντών.  Το ωραίο στην υπόθεση είναι ότι ορισμένοι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί "θυμούνται" τις χαμένες ώρες όταν πρόκειται για τον σπανιότατο εκκλησιασμό των μαθητών εντός σχολικού ωραρίου. Το πολύ πολύ να διατεθούν δύο διδακτικές ώρες για τον εκκλησιασμό. Αντιθέτως, δεν προβληματίζονται και ιδιαίτερα για ολόκληρη τη "χαμένη" ημέρα της εορτής των Τριών Ιεραρχών καθώς η ετσ...

Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς δεν γίνεται τίποτε. Λογικά δεν γίνεται τίποτε. Τα λεπτά της ώρας κυλούν με τον ίδιο ακριβώς ρυθμό. Ούτε πιο αργά και βασανιστικά ούτε πιο γρήγορα και χαρούμενα. Η μέρα διαδέχεται τη νύχτα και η νύχτα διαδέχεται τη μέρα με τον ίδιο ακριβώς στερεότυπο τρόπο. Όπως και αιώνες τώρα. Κατάλαβες; Τίποτε περίεργο ή διαφορετικό. Όλα είναι εξηγήσιμα. Μόνο ο χρόνος κυλάει. Τίποτε άλλο. Στάσου τώρα να πάω να δω στην πόρτα γιατί ακούω θόρυβο. Μπα, δεν είναι τίποτε… . Αλλά, για κάνε ησυχία γιατί ακούω ψιθύρους. Παράξενο! Δεν βλέπω κανένα αλλά κάτι ακούω. «….Λοιπόν, να που συναντιόμαστε ξανά. Αμέτρητες φορές έως τώρα. Και κάθε φορά γρήγορα και σιωπηλοί. Τώρα όμως θα βρεις δυο λεπτά να σου πω δυο κουβέντες. Έλα, μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Είσαι ο Θάνατος και είμαι η Αγάπη». Ο Θάνατος κοντοστάθηκε. Έτσι από περιέργεια να ακούσει. Κανείς δεν του είχε μιλήσει ως τώρα. Μόνο θρήνους και παρακάλια άκουγε σε όλη του τη ζωή. Ζωή; Χα, χα, χα… Έχει ο Θάνατος Ζωή; Προ...

Στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών της Γ΄ Λυκείου δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο στους μαθητές. Ζητήθηκε να απαντήσουν ανώνυμα σε ερωτήσεις που έχουν σχέση με το ανθρώπινο σώμα, την αγάπη, τον έρωτα, το γάμο και την οικογένεια ( διδακτικές ενότητες 10, 11 και 12 του σχολικού βιβλίου ). Σύνολο ερωτηματολογίων: 115 Οι απαντήσεις που δόθηκαν για το ανθρώπινο σώμα είναι οι παρακάτω ( σε αριθμό μαθητών και επί τοις εκατό ):   Τ Ο Σ ΩΜΑ Π ρ ό τ α σ η Σωστό Λάθος Το ανθρώπινο σώμα είναι κατώτερο από την ψυχή 67 – 58,3% 48 – 41,7% Υπεύθυνο για την αμαρτία είναι το σώμα 19 – 16,5% 96 – 83,5% Στη Δευτέρα Παρουσία θα αναστηθούν μόνο οι ψυχές 70 – 60,9% 45 – 39,1% - Ασχολούνται οι νέοι άνθρωποι υπερβολικά με την εξωτερική τους εμφάνιση; καθόλου   ( 4 – 3,5% )                 λίγο ( 22 – 19,2% ) ...

Κάπου διάβασα αυτή την ιστορία…. Κάποτε ήταν μια τυφλή κοπέλα, η οποία μισούσε τον εαυτό της που δεν μπορούσε να δει. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές είχε δίπλα της τον αγαπημένο της, ο οποίος της έδινε κουράγιο. Η κοπέλα τού έλεγε συχνά ότι εάν κάποια μέρα μπορούσε να δει, θα τον παντρευόταν. Μια μέρα, κάποιος της χάρισε δυο μάτια. Κανονίστηκε η επέμβαση και μετά από λίγες ημέρες μπορούσε πλέον να βλέπει κανονικά. Είδε και τον αγαπημένο της. Εκείνος τη ρώτησε γεμάτος λαχτάρα: «Τώρα που βλέπεις, θα με παντρευτείς;» Η κοπέλα όμως έκπληκτη, είδε ότι και ο αγαπημένος της ήταν τυφλός. Σοκαρισμένη, αρνήθηκε να τον παντρευτεί. Το αγόρι έφυγε δακρυσμένο και εξαφανίστηκε πλέον από τη ζωή της. Μετά από λίγο καιρό, της έγραψε ένα γράμμα με τις παρακάτω λέξεις: «Αγάπη μου, απλά σε παρακαλώ να προσέχεις τα μάτια μου…» Είναι αληθινή ιστορία; Τι σημασία έχει; Η αγάπη δεν είναι το παράθυρο για να δούμε πέρα από το προφανές; Δεν είναι η απάντηση σε όλα τα αδιέξοδα και το αδιέ...

Προσοχή: Το παρόν άρθρο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Εξάλλου, ο ένας εκ των δύο χαρακτήρων τείνει να εξαφανιστεί. Μια φορά και έναν καιρό, ένας δεσπότης που ζούσε στο κέντρο του κόσμου αποφάσισε να επισκεφτεί έναν επίσκοπο που έμενε σε ένα καλύβι στο χείλος του γκρεμού. Έβαλε τα χρυσά μανικετόκουμπα, δέχτηκε το άνοιγμα της πόρτας από τον διάκο του, κάθισε στο πίσω δεξιά κάθισμα του αυτοκινήτου – νόμιμου και προβλεπόμενου δώρου της πολιτικής εξουσίας. Όταν έφτασε, βρήκε τον επίσκοπο με ένα τριμμένο ράσο να σκαλίζει ένα κηπάκο ιδρωμένος. Μετά τον καθιερωμένο αδελφικό ασπασμό μπήκαν μέσα στο καλύβι. Ο δεσπότης προσπάθησε να βολευτεί σε μια καρέκλα που έτριζε σε κάθε κίνηση, περιμένοντας τον καφέ και το νεράκι που του πρόσφερε η αγάπη του επισκόπου. Όταν ο επίσκοπος βγήκε από το κουζινάκι με τα φιλέματα στα χέρια, είδε το δεσπότη να περιεργάζεται μια ζωγραφιά που βρισκόταν πάνω στο τραπέζι δίπλα από την Αγία Γραφή. «Ο βοσκός που ανεβαίνει στα κακοτράχαλα για να σώσει ένα...

Το Υ.Γ. το βάζω στην αρχή: Όποιος θέλει να σχολιάσει, ας το κάνει με επιχειρήματα και βιώματα και όχι με θρησκευτικά κουτσομπολιά, τύπου «άκουσα και ψυχανεμίστηκα». Στη δεύτερη περίπτωση και θα εκτίθεται και θα αγνοείται. Γεννήθηκα στη Ναύπακτο το 1976. Εκεί και μεγάλωσα. Από μικρό παιδί μέσα στην Εκκλησία. Οι εμπειρίες και τα βιώματά μου υπαγορεύουν στην ηλεκτρονική μου πένα τα κάτωθι: 1. Χωρίς το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως η Ναύπακτος θα ήταν ένας πνευματικός ξερότοπος. Στα κατηχητικά και τις κατασκηνώσεις που πήγαινα μαζί με εκατοντάδες άλλα παιδιά δίδασκαν, οργάνωναν, ξενυχτούσαν οι μοναχοί και τα πνευματικοπαίδια τους. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Τις πνευματικές συζητήσεις; Τις λατρευτικές εμπειρίες; Τις εκδρομές; Τις εκδηλώσεις – υπερπαραγωγές στην Παπαχαραλάμπειο αίθουσα; Την καθημερινή επίσκεψη στο Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως που έσφυζε από ζωή; Το πόσο ζηλεύαμε που ακούγαμε από τους παλιότερους για το οικοτροφείο; 2. Το ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο του Μ...

Από τα πιο συγκλονιστικά λόγια του Χριστού είναι η παραβολή περί του άφρονα πλουσίου. Βρίσκεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Κάθε φορά που τη διαβάζει ή την ακούει κανείς, συναισθάνεται τη ματαιότητα του πλουτισμού και τη δαιμονική έπαρση όσων θέλουν τα πάντα δικά τους και δεν ρίχνουν και μια ματιά γύρω τους. " Τους είπε ο Κύριος αυτή την παραβολή · ενός ανθρώπου πλούσιου έφεραν τα χωράφια του μεγάλη σοδειά · και σκεφτόταν μέσα του λέγοντας· Τι πρέπει να κάνω, γιατί δεν έχω πού να μαζέψω τους καρπούς μου; Και είπε · αυτό θα κάνω · θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και στη θέση τους θα χτίσω μεγαλύτερες και εκεί θα μαζέψω όλα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου και θα πω στην ψυχή μου · Ψυχή, έχεις μαζέψει πολλά αγαθά, που σου φτάνουν για πολλά χρόνια. Αναπαύου, λοιπόν, τρώγε, πίνε, καλοπέρνα. Ο Θεός όμως του είπε· ανόητε, αυτή τη νύχτα σου ζητούν ξαφνικά την ψυχή σου. Όσα λοιπόν ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν τώρα; Αυτά παθαίνει εκείνος που θησαυρίζει μό...

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η άνιση κατανομή του πλούτου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πλανήτη και χωρίζει τους ανθρώπους σε πρώτο, δεύτερο και τρίτο κόσμο…. Η γλώσσα των αριθμών τα λέει όλα… - Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Ο. Η. Ε. , ü      225 άνθρωποι στον κόσμο έχουν, από κοινού, ετήσιο εισόδημα ίσο με το εισόδημα του φτωχότερου 47% της γης, πληθυσμού που πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους. ü      Οι 3 πλουσιότεροι άνθρωποι έχουν περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν το αθροιστικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν των 48 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών του πλανήτη. ü  Προκειμένου να διασφαλιστεί η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, η επάρκεια τροφής και ασφαλείς εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης για πάνω από δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους (εκ των οποίων το ένα δισεκατομμύριο διαθέτει εισόδημα μικρότερο από ένα δολάριο την ημέρα), θα απαιτούνταν μόλις το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιοτέρων κατοίκων του πλα...