Εκπαιδευτικές και Θεολογικές αταξίες

Τον τελευταίο καιρό έχω αηδιάσει όσο πότε με τον κανιβαλισμό και τον αυτισμό δυο κομμάτων της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου: του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής. Μην βιάζεσαι να πεις ότι συγκρίνω δυο ανόμοια πράγματα. Σε άλλα θέματα ναι, στο παρακάτω όχι. Όπως προφανώς όλοι οι λογικά σκεπτόμενοι πολίτες, είμαι προβληματισμένος με τις επιπτώσεις της λαθρομετανάστευσης, είμαι στενοχωρημένος όταν μαθαίνω για περιστατικά βίας (όλης της βίας, όχι αυτής που «βολεύει») και είμαι εκνευρισμένος με τον απεχθέστατο τρόπο που οι ιδεολογικές και μιντιακές συνιστώσες των παραπάνω κομμάτων εκμεταλλεύονται τα γεγονότα. Με μισοδαγκωμένη γλώσσα και γουρλωμένα μάτια περιδιαβαίνουν το διαδίκτυο και το αστυνομικό ρεπορτάζ για να βρουν το τζόκερ που θα εκτινάξει στα ύψη τη μετοχή τους. Των μεν ως «καθαριστών» του τόπου, των δε ως των μόνων ευαίσθητων προασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ρητορεία τους είναι απίστευτα πρωτοποριακή. Σαν δυο κακομαθημένα παιδιά που χωρίζονται από την υπόλοιπη παρέα που παί...

Γέμισε ο κόσμος από τέλειους. Αλάνθαστοι, ιεροεξεταστές, κατακεραυνωτές που τα ξέρουν όλα και τα ελέγχουν όλα. Ένας από αυτούς ζει στον καθρέφτη μας. Γνωρίζουμε πώς θα καθαρίσει ο τόπος, ποιος αξίζει και ποιος όχι, ποιος είναι καλός και ποιος όχι, σε ποιον αντιστοιχούν οι ταμπέλες που έχουμε ετοιμάσει. Γέμισε ο κόσμος μας από ανθρώπους δίκαιους. Επικαλούμαστε τη δικαιοσύνη του Θεού, την οποία και ζητάμε να επιβληθεί. Στους άλλους, βέβαια... Δεν γνωρίζουμε τι είναι αγάπη, αλλά γνωρίζουμε ποιον αγαπάει ο Θεός και ποιον όχι.   Είναι βέβαια και κάποιες μικρολεπτομέρειες που ανατρέπουν λίγο το πώς έχουμε "μοιράσει" τους ανθρώπους. Συμβουλή: Αν δεν θέλετε τέτοιες ανατροπές, μην ανοίγετε το «Γεροντικό», το βιβλίο που περιγράφει ιστορίες και σύντομες διδασκαλίες μεγάλων ασκητών και αγίων της Εκκλησίας.  «Σε ένα μέρος υπήρχε ένας μοναχός με κακή φήμη. Μια ημέρα οι γείτονές του, που παρακολουθούσαν τη ζωή του, είδαν μια γυναίκα να μπαίνει στο κελί του. Εξοργισμένοι, έτρεξ...

            Είναι η εποχή των ποικίλων κρίσεων. Και δεν αναφέρομαι καθόλου στην οικονομική κρίση. Αναφέρομαι στο ότι όλοι κρίνουμε και κρινόμαστε. Και καλά κάνουμε και καλά μάς κάνουν. Κρίνονται οι θεσμοί, οι άνθρωποι, οι αντιλήψεις. Και οι κρίσεις του ανθρώπου τον καθοδηγούν στις επιλογές του.             Μια από τις κρίσεις του καθενός είναι το πώς θα περάσει το καλοκαίρι του. Και εάν μάλιστα έχει και παιδιά, έχει και παραπάνω ευθύνη ώστε ο χρόνος να είναι δημιουργικός και αποδοτικός και όχι χαμένος και επιζήμιος. Μια από τις καλύτερες επιλογές είναι οι Κατασκηνώσεις που λειτουργούν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια μικρή έρευνα για το τι πρεσβεύει και πού αποσκοπεί η κάθε Κατασκήνωση. Ένα στοιχείο ακόμη είναι ότι στη χώρα μας λειτουργούν αρκετές εκκλησιαστικές Κατασκηνώσεις, αρκετές εκ των οποίων είναι και περιζήτητες ακόμη και από γονείς που δε...

Το να ενημερώνεις το f acebook για κάποιες αλλαγές είναι το πιο εύκολο πράγμα. Το να αλλάζεις υπηρεσία και επαγγελματική στέγη είναι συνήθης ρουτίνα. Για μένα όμως (και μιλώ ειλικρινά) είναι μια δύσκολη στιγμή η αλλαγή του Λυκείου Αγίας Βαρβάρας με το Λύκειο Γαζίου. Κι αυτό οφείλεται κυρίως στους μαθητές μιας καταπληκτικής Γ΄ Λυκείου που αποφοίτησε. Είναι η πρώτη φορά που το ομολογώ δημόσια: Αυτά τα παιδιά είναι ο βασικός λόγος που αρνήθηκα φέτος την άδεια ανατροφής (την οποία και χάνω πλέον) και επέλεξα συνειδητά να είμαι μαζί τους στη σχολική τάξη. Δεν ξέρω πώς θα είναι από εδώ και πέρα στο νέο σχολείο. Να ξέρετε όμως ότι σας ευχαριστώ για όλα και θα σας έχω για πάντα στην καρδιά μου. Να είστε όλοι καλά και να ζήσετε τη ζωή σας δυναμικά και με κέφι. Ο Θεός μαζί σας.  Παναγιώτης Ασημακόπουλος Θεολόγος καθηγητής

      Ε θνικιστικές αντιλήψεις, φασιστικός κοινωνικός λόγος και φοβικές δοξασίες ήρθαν για να μείνουν αρκετά. Μεγάλη είναι η αδυναμία μέρους του εκκλησιαστικού σώματος να λειτουργήσει πέρα από τα συνήθη όρια του «πάω στην Εκκλησία και ανάβω το κερί μου». Να λειτουργήσει εκκλησιαστικά στα φλέγοντα θέματα της καθημερινότητάς του, ως μέλος κοινωνίας και έθνους. Σε συζητήσεις, διαδικτυακές αψιμαχίες και καθημερινές γνωριμίες συναντάς και διθυράμβους, αλλά και λιβέλους από ανθρώπους που συνήθως συναντιούνται κάτω από τον ίδιο τρούλο με τον Παντοκράτορα να ευλογεί. Μπορεί να είναι ο παπάς και ο καντηλανάφτης της ίδιας ενορίας, ο κατηχητής και ο θεολόγος του σχολείου, η κυρία που σταυροκοπιέται συνεχώς και ο ψάλτης που επιδεικνύει τα τεριρέμ. Προφανώς και θα έπρεπε η θεολογία να μάς έχει εμποτίσει πριν από τα γεγονότα. Προφανώς και κατόπιν εορτής θα έπρεπε να μάς είχε συνεφέρει. Προφανώς και η βία, το εθνικιστικό μίσος, οι κοινωνικοί αποκλεισμοί και τα πάσης φύσεως φο...

Αποτελέσματα ενός ερωτηματολογίου για τα τέσσερα βασικά ηθικά διλήμματα (θανατική ποινή, αυτοκτονία, ευθανασία, εκτρώσεις) που θίγει το μάθημα των Θρησκευτικών στην Γ΄ Λυκείου και έχουν αναφορά στο θάνατο. Παρουσιάστηκε ως μέρος εισήγησης στο 18ο Θεολογικό Συνέδριο του Μεταπτυχιακού Φοιτητικού Θεολογικού Συνδέσμου που πραγματοποιήθηκε στη Σαντορίνη από τις 6 - 9 Ιουλίου 2012.

Το τραγούδι αυτό δόθηκε στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου για να το προσεγγίσουν ως προσευχή προς το Θεό με βάση την αγάπη ως κίνητρο. Η αγάπη έρχεται σε αντίθεση με τον τρόμο για την τιμωρία και την επιθυμία για ανταπόδοση. Δυστυχώς, τα δυο τελευταία κίνητρα συναντιούνται σε αρκετούς ανθρώπους στη σχέση που «χτίζουν» με το Θεό. Γράφει λοιπόν η Αλεξάνδρα…. «Διαβάζοντας ή ακούγοντας κανείς τους στίχους αυτού του τραγουδιού, καταλαβαίνει ότι υπάρχει ένα Εσύ. Αυτό το Εσύ φαίνεται να έχει ιδιαίτερη σημασία για τον άνθρωπο, αφού από το περιεχόμενο του τραγουδιού γίνεται γνωστό ότι είναι ικανό να σταθεί δίπλα του, να τον προσέχει και παρά το ότι έχει κάνει σφάλματα κι έχει πέσει χαμηλά να μην τον εγκαταλείψει, αλλά να μείνει κοντά του. Μια παράκληση προς ένα Εσύ, γεμάτη από αγάπη και με λίγο φόβο. Φόβο να μην χαθεί το Εσύ και μείνει μόνο το Εγώ, διότι εάν μείνει μόνος, τότε δεν θα μπορέσει να σηκωθεί από τα χαμηλά, δεν θα καταφέρει να ξεφύγει από το παρελθόν, από τα λάθη του. Το τραγούδι αυτό έ...

Για τη Χρυσή Αυγή πρωτάκουσα όταν ήμουν φοιτητής στην Αθήνα. Για την ακρίβεια είχε πέσει το μάτι μου στο σύνθημα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ γραμμένο σε τοίχους. Τις περισσότερες φορές είχαν προλάβει κάποιοι άλλοι και είχαν κυρτώσει από πάνω τα δυο Η των λέξεων και αυτό που διάβαζε κανείς ήταν «ΧΡΥΣΑ ΑΥΓΑ». Είναι προφανές ότι μέχρι πριν από λίγο καιρό, κανείς δεν ασχολιόταν σοβαρά με δαύτη. Εγώ ο ίδιος τότε υποψιαζόμουν ότι είναι ρομαντικό σύνθημα ονειροπόλων εφήβων. Πώς λέμε ροδοκόκκινο δειλινό, πορτοκαλί αποσπερίδα, ασημένιο φεγγαρόφωτο… Μπήκε δυναμικά στην πολιτική και κοινωνική ζωή, αλλά η άφιξή της είχε προαναγγελθεί σε όσους λαμβάνουν τα μηνύματα. Οι άλλοι εκπλήσσονται, βρίζουν, καταριούνται στο διαδίκτυο και με φασιστική λογική κατακεραυνώνουν αυτούς που κατηγορούν για φασίστες. Ερμηνεύουν το εκλογικό 7% και το σχεδόν μισό εκατομμύριο ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής στην έκφραση του λανθάνοντος φασισμού που (…και καλά….) πάντα διακατείχε σημαντική μερίδα του ελληνικού λαού. Μη φας… έχουμε γλαρόσο...

Ανατομικές παρατηρήσεις επί νοοτροπίας και ιδιοσυγκρασίας Οι τρεις εικόνες που ακολουθούν είναι από αμοντάριστα πλάνα και σίγουρα ενδεικτικές και όχι αποδεικτικές. Κάθε γενίκευση είναι επικίνδυνη και οποιαδήποτε ομοιότητα με τα πρόσωπα είναι πραγματική. Το περασμένο Σαββατοκύριακο πήγαμε οικογενειακή εκδρομή από το Ηράκλειο στα Χανιά. Εικόνα πρώτη : Καθ᾿ οδόν, σκεφτήκαμε να κάνουμε μια παράκαμψη με το αυτοκίνητο για μπάνιο σε μια γνωστή παραλία. Σε τέσσερα διαφορετικά σημεία, συναντήσαμε ισάριθμα ζευγάρια ξένων τουριστών να περπατούν. Το σκηνικό πανομοιότυπο. Η γυναίκα μπροστά με σακίδιο στην πλάτη. Πίσω της σε απόσταση τριών μέτρων ακολουθούσε ο άντρας με (μεγαλύτερο) σακίδιο. Σιωπηλοί, συντεταγμένοι, στην άκρη του δρόμου. Παρακάτω, συναντήσαμε ένα ζευγάρι Ελλήνων (ντόπιων ή τουριστών δεν γνωρίζω). Ο ένας δίπλα στον άλλον, να πειράζονται, να φωνάζουν, να γελούν, στη μέση του δρόμου. Εικόνα δεύτερη :  Το ξενοδοχείο καλό και φθηνό (λόγω εποχής και κρίσης μάλλον), είχε στην τιμή το...

Το βίντεο για την εθνική διχόνοια με αφορμή την Ελληνική Επανάσταση με εκφώνηση των κειμένων. Η τραγική κατάληξη αρκετών αγωνιστών του '21, θύματα των συμφερόντων, του μίσους και της αχαριστίας κάποιων συμπατριωτών τους. Μια μαύρη σελίδα της ιστορίας μας που επαναλαμβάνεται ακόμη και σήμερα με οδυνηρές συνέπειες