ΠΕΘ και ΚΑΙΡΟΣ, μήπως είναι ώρα;

 

Συμμετέχω στο viber, σχεδόν ένα χρόνο τώρα, σε μια ομάδα θεολόγων. Τώρα που γράφω, αριθμεί 445 μέλη. Έχουν μια έντονη κινητικότητα σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών και την αδιοριστία των θεολόγων, με πολλές δράσεις και με συχνές -αναμενόμενο κι αυτό- εντάσεις. Ως γενική εικόνα όμως βγαίνει το ενδιαφέρον για το μάθημα και η δυναμικότητα.

Αυτό που καθιστά αυτή την πολυμελή ομάδα θεολόγων (οι περισσότεροι αδιόριστοι) ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι ότι προέκυψε από αυτοοργάνωση, συνεχίζει, οργανώνει δράσεις και συναντήσεις, χωρίς να εντάσσεται σε κάποιον από τους δύο θεολογικούς συλλόγους, ΠΕΘ και ΚΑΙΡΟ. Μάλιστα, ξέρω ότι και κάποιες κρούσεις από μέρους των δύο συλλόγων για ...υπαγωγή, δεν ευδοκίμησαν – και ευτυχώς!

Η δράση και συχνά η μη δράση της ΠΕΘ και του ΚΑΙΡΟΥ είναι γνωστές στους παροικούντες εν Ιερουσαλήμ. Θα αφιερώσω από μια παράγραφο με τη δική μου αποτίμηση.

Τα τελευταία χρόνια, η ΠΕΘ έχει μια αρνητική επιρροή στα ουσιαστικά σημεία του μαθήματος, όπως αυτό διδάσκεται στις τάξεις, καθώς το γηραλέο προεδρείο της είναι εγκλωβισμένο σε ιδεοληψίες, σε θρησκόληπτη γκρίνια και σε καταγγελίες συναδέλφων και μηνύσεις με αποκορύφωμα την προσφυγή στο ΣΤΕ, όπου κρίθηκε αντισυνταγματικό το προηγούμενο Πρόγραμμα Σπουδών. Το τελευταίο, απαράδεκτο “κατόρθωμα” του προεδρείου της ΠΕΘ (και άλλων παραγόντων) έβαλε σε μεγάλες περιπέτειες το Μάθημα των Θρησκευτικών, με αποκορύφωμα τη θέσπιση του μαθήματος της Ηθικής για τους απαλλαγέντες μη ορθοδόξους μαθητές, το οποίο συχνά (είτε επίτηδες, είτε από αμέλεια) παρουσιάζεται ως “εναλλακτική επιλογή”.

Ο Καιρός για την αναβάθμιση του μαθήματος είχε μια ιδιαίτερη, δημιουργική πνοή τον πρώτο καιρό, η οποία τώρα έχει εξασθενήσει. Αυτό φαίνεται και από τη διαφορά δυναμισμού και αριθμών στα συνέδριά του με τη φθίνουσα πορεία να είναι πλέον γεγονός, αλλά και από πολλές αστοχίες. Μία αστοχία, ολοφάνερη αιτία για να γυρίσουν την πλάτη τους πολλοί συνάδελφοι, είναι ότι για πολύ καιρό επιφανή μέλη του εκφράζονταν (και με περισσή αλαζονεία) σαν να ακούς εκπροσώπους αριστερών κομμάτων. Κατά τη συνήθεια της ΠΕΘ να εκφράζεται δεξιόστροφα; Ίσως.

Αυτό πάντως που διακρίνει και τους δύο συλλόγους είναι ότι πιο πολύ κοιτάζουν “τι θα πει ο άλλος” (εδώ όχι με την έννοια της συμπερίληψης, αλλά ...του αντιπάλου) κι αναλόγως να δράσουν ή όχι, παρά τι είναι προς το αντικειμενικό συμφέρον του μαθήματος. Από τους διορισμούς των θεολόγων στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι τις ανακοινώσεις – διαμαρτυρίες για το μάθημα της Ηθικής, τις λίγες προσλήψεις, τις τρίτες αναθέσεις και ένα σωρό άλλα, ουσιαστικά ζητήματα για το μάθημα των Θρησκευτικών. Αυτή η “λογική” τούς οδηγεί είτε σε αναιμικές αντιδράσεις, είτε σε ...τίποτα!

Και ο διχασμός του κλάδου μας κάποια στιγμή κάνει τον κύκλο του! Στέρεψαν πλέον οι κραυγές “φυλάμε Θερμοπύλες”, κάτω η πανθρησκεία, κατά των προδοτών της Ορθοδοξίας (...για τους άλλους θεολόγους όλα αυτά). Μπουχτίσαμε πια με την αλαζονεία, με τις προσωπικές βλέψεις και τις προσωπικές φαγωμάρες, με το “εμείς και οι άλλοι”. Αξιόλογοι άνθρωποι και από τους δύο Συλλόγους, χωρίς να κουβαλάνε τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τους νέους ανθρώπους που αγωνιούν πραγματικά για το Μάθημα και την εργασία τους ως θεολόγοι καθηγητές στα σχολεία μπορούν να φτιάξουν κάτι νέο.

Προτείνω συγκεκριμένα: Την αυτοδιάλυση του ΚΑΙΡΟΥ και στις επόμενες εκλογές της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων την μαζική εγγραφή, υποβολή υποψηφιοτήτων και ψηφοφορία όλων των θεολόγων, που θέλουν πραγματικά να βοηθήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών και να εργαστούν με ομόνοια!

Παναγιώτης Ασημακόπουλος

Θεολόγος καθηγητής