Εκπαιδευτικές και Θεολογικές αταξίες

Η ημέρα της εορτής της παιδείας ξεκίνησε με εκκλησιασμό στον ιερό ναό Αγ. Κων/νου και Ελένης και σύντομη αναφορά στο έργο των τριών μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας από το θεολόγο του Λυκείου Παναγιώτη Ασημακόπουλο. Ακολούθως, καθηγητές, μαθητές και κάποιοι γονείς συγκεντρώθηκαν στο χώρο του σχολείου και συγκεκριμένα στο κλειστό γυμναστήριο. Ο χώρος είχε διαμορφωθεί κατάλληλα ως αίθουσα φαγητού και χορού. Τις προηγούμενες ημέρες, οι μαθητές είχαν ενημερωθεί κατάλληλα για το σημαντικό κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο των τριών Ιεραρχών. Για παράδειγμα, ο Μέγας Βασίλειος διέθεσε όλη την περιουσία του και έφτιαξε ένα συγκρότημα κτιρίων (νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, σχολεία, κ.λ.π.) για όλους. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Κων/πολη διέθετε καθημερινά φαγητό για 7.000 ανθρώπους, αφού πρώτα είχε καταργήσει τα πολυδάπανα τραπεζώματα ανάμεσα στους αυλικούς του Παλατιού και του Πατριαρχείου. Ζητήθηκε λοιπόν από τους μαθητές να στηρίξουν την ιδέα με τίτλο: «Μαγειρεύοντας …για τους...

Η εορτή των τριών Ιεραρχών (Μέγας Βασίλειος, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος) έχει οριστεί ως εορτή της παιδείας. Το έργο των τριών αυτών προσώπων είναι πολύπλευρο και σημαντικό. Μια πτυχή του έργου τους είναι και η φιλανθρωπική δράση. Για παράδειγμα, ο Μέγας Βασίλειος διέθεσε όλη την περιουσία του και έφτιαξε ένα συγκρότημα κτιρίων (νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, σχολεία, κ.λ.π.) για όλους. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Κων/πολη διέθετε καθημερινά φαγητό για 7.000 ανθρώπους, αφού πρώτα είχε καταργήσει τα πολυδάπανα τραπεζώματα ανάμεσα στους αυλικούς του Παλατιού και του Πατριαρχείου. Η εκδήλωση τιμής και μνήμης του Λυκείου Γαζίου θα έχει τίτλο: «Μαγειρεύοντας …για τους Τρεις Ιεράρχες» Μετά τον εκκλησιασμό της ημέρας και τη σύντομη ομιλία, θα συγκεντρωθούμε στο σχολείο. Όποιος θέλει και μπορεί, ας φέρει μαζί του σε σκεύος μίας χρήσης φαγητό ή γλυκό. Όλοι μαζί (σύλλογος καθηγητών, μαθητές, σύλλογος γονέων) θα κόψουμε βασιλόπιτα, θα μοιραστούμε το φαγητό κ...

«Ὁ ἄναρχος ἀρχήν λαμβάνει καί σαρκοῦται ὁ Θεός». Και έζησε ανάμεσα σε ανθρώπους και εξουσίες, φέρνοντας μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα αναρχική πρόταση. Η διττή έννοια της λέξης «αρχή» είναι η ουσία της. Ως αρχή (εξουσία) αναγνωρίζει ό,τι δίνει αρχή (έναρξη). Και αυτός δεν είναι άλλος από τον άναρχο Θεό. Όταν ο Χριστός απειλήθηκε από τον Πόντιο Πιλάτο ότι έχει πάνω Του εξουσία, ο Κύριος δεν αμφισβήτησε την εξουσία. Απλώς τού υπενθύμισε από πού προέρχεται αυτή. Επίσης, επισημαίνει στους μαθητές του την αναποδιά του κηρύγματός Του. Την επιδίωξη να είναι οι τελευταίοι και οι υπηρέτες ανάμεσα στους ανθρώπους. Και ο ίδιος αδιαφόρησε πλήρως για τις απολαύσεις και τις ανέσεις που προέρχονταν από την «εξουσία» ως διδασκάλου του νόμου και λόγω της φήμης των θαυμάτων. Εκτός από μία. Της πλύσης των ποδιών Του με μύρο από μία πόρνη γυναίκα, η οποία Τού αναγνώρισε μία και μόνη εξουσία: να αγαπάει και να συγχωρεί. Αυτήν ακριβώς την εξουσία που είναι και η βάση της χριστιανικής αναρχίας. Έτ...

Περπατώντας στην Αθήνα της ιστορίας και των θρησκειών Τριήμερη εκδρομή (3 – 5 Ιανουαρίου 2015) Αντίθετα στην άγνοια και αδιαφορία για την ιστορία του τόπου μας και σε μια χρονική συγκυρία όπου η θρησκευτική σύγχυση, η ημιμάθεια και ο θρησκευτικός φανατισμός  κυριαρχούν, σκέφτηκα να οργανώσω μία βολτούλα στην Αθήνα. Η βόλτα αυτή θα έχει κυρίως εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Ομολογουμένως, οι εορταστικοί και αγοραστικοί πειρασμοί στην Αθήνα εκείνη την περίοδο είναι μεγάλοι. Θα υποκύψουμε και σε αυτούς, αλλά δευτερευόντως. Για πρακτικούς και οικονομικούς λόγους, η συνάντηση όλων μας θα γίνει στο ξενοδοχείο στην Αθήνα το Σάββατο 3 Ιανουαρίου, στις 9 το πρωί. Άλλος μένει στην Αθήνα, άλλος θα είναι στην Αθήνα από προηγούμενες ημέρες ή θα μείνει μετά, άλλος θα ταξιδέψει επί τούτου από την Κρήτη ή από άλλο μέρος. Σε άλλη περίπτωση ο συντονισμός θα είναι δύσκολος. Προσωπικά αναλαμβάνω την ευθύνη του προγράμματος, τις ξεναγήσεις που έχουν σχέση με την ειδικότητά μου και τις συνεννοή...

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου « I am an atheist , debate me ». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέ...

Μία κακή ιδέα, δυο - τρεις ισχυροί του κόσμου τούτου, ένας χείμαρρος συμφερόντων και η άβουλη μάζα να πλέει στη θάλασσα της προπαγάνδας. Κάπως έτσι γεννήθηκαν ο φασισμός και ο ναζισμός που αιματοκύλισαν την - κατά τα άλλα - πολιτισμένη Ευρώπη. Απείλησαν μάλιστα να κυριαρχήσουν για πάντα και ολοκληρωτικά, εάν δεν υπήρχαν μια χούφτα τρελοί να πουν ΟΧΙ. Και γιατί να πεις όχι; Λογικά, δεν στέκει. Αυτοί έχουν την εξουσία, αυτοί έχουν τη στρατιωτική υπεροχή, αυτοί έχουν τη δύναμη. Υποτάσσεσαι και περνάς κι εσύ καλά. Και έχεις και το κεφάλι σου ήσυχο. Ο ηγέτης της φασιστικής τότε Ιταλίας Μουσολίνι είχε δηλώσει με περισσή αλαζονεία ότι θα πετάξει τους Έλληνες υπερασπιστές στη θάλασσα και ότι σε λίγες ημέρες θα πίνει τον καφέ του στην Αθήνα, κάτω από την Ακρόπολη. Δεκάδες πρόθυμοι να του τον σερβίρουν. Εάν δεν υπήρχαν αυτοί οι τρελοί…. Ο καφές του είχε κρυώσει προ πολλού και ανέλαβε ο μεγάλος του σύμμαχος, ο Χίτλερ της ναζιστικής Γερμανίας, να αποκαταστήσει το γόητρο της ανίκητης...

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευτ...

Για να πληγωθείς, κάτι έκανες σωστά. Δεν έχεις πλέον καιρό να κρύβεσαι στις ζωές και στο χρόνο των άλλων. Πουθενά δεν μπορείς πλέον να αγοράσεις ξεγνοιασιά. Τώρα πλέον δεν ωφελεί. Δεν υπάρχει πλέον ανεμελιά. Όχι από τότε που σε επέλεξε η αγάπη. Από τότε που κλειδώθηκες μέσα... Πολλοί είναι δίπλα σου. Οι πιο θορυβώδεις είναι αυτοί που δεν κάνουν λάθη στη ζωή τους. Ακολουθούν αυτοί που ξέρουν τα πάντα. Σιγά τώρα, και τι θα τρέξει μέσα από μια πληγή; Μόνο η ζωή σου, τίποτε άλλο. Πλέον δεν είσαι μόνος. Έχεις την πληγή σου, έχεις την αγάπη. Είναι εδώ και σε περιμένει. Να σε καθηλώσει, να σου θυμίσει, να σε δυναμώσει. Βρίσκει πάντα τρόπο. Και τις πιο κατάλληλες στιγμές. Αυτές που πασχίζεις να αδιαφορήσεις, τότε που αγωνιάς να αλλάξεις. Μαζί πλέον θα σηκώνετε τον ήλιο. Πραγματικά, αξίζει. Πονάει η αγάπη; Ποιον ρωτάς πλέον;

Τρεις αλήθειες…. Όλο και κάποιες αιτίες και αφορμές δίνονται για να συζητάμε για το «είδος» των θεολόγων καθηγητών και το «είδος» του μαθήματος των Θρησκευτικών.  1) Μην απορείς που μιλάω για το «είδος» των θεολόγων. Αρκετοί συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων και θεσμικοί παράγοντες της εκπαίδευσης, καθώς και ένα ποσοστό της κοινής γνώμης μάς αντιμετωπίζουν με προκατάληψη. Αυτό βασίζεται κυρίως στις (συχνά αβάσιμες και αυθαίρετες) αντιλήψεις τους γύρω από το μάθημα και τις θεολογικές σπουδές γενικότερα και στην άποψή τους για το ρόλο και τη θέση της Εκκλησίας. Φίλε μου, εάν είσαι θεολόγος, μην μου πεις τώρα ότι δεν σε έχουν αντιμετωπίσει κάποιοι, κάπου, κάποτε ως κατωτέρου επιπέδου και ελλιπούς διανόησης καθηγητή, ως εκπρόσωπο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» ή ως μόνιμο απολογητή των λαθών της διοικούσας Εκκλησίας. Αναφορικά με το τελευταίο, το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι αυτοί που φωνάζουν για την πλήρη αποσύνδεση του μαθήματος από την ορθόδοξη θεολογία και την εκκλησιαστική ζωή...

«Είμαστε όλοι Έλληνες», είχε πει κάποτε ο Γκαίτε για να καταδείξει τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς που παραδόθηκε στην ανθρωπότητα, κυρίως από την αρχαία Ελλάδα. Και κάθε φορά που συναντάμε αυτή τη φράση, καμαρώνουμε που «δώσαμε τα φώτα σε όλο τον κόσμο», ίσως χωρίς να αναρωτιόμαστε πόσοι τωρινοί (γνήσιοι, αυτόχθονες, γεννημένοι, εξ αίματος, κ.λ.π.) Έλληνες έχουν την παραμικρή ιδέα από όσα είχε στο μυαλό του και στην καρδιά του ένας Γερμανός. Ο τίτλος λοιπόν του άρθρου, πέρα από την προφανή επιδίωξη να εντυπωσιάσει για να κερδίσει τα μέγιστα δυνατά κλικαρίσματα, λειτουργεί και σαν το αρνητικό αποτύπωμα της φράσης του Γκαίτε. Κανείς δεν αποδέχεται ότι είναι ρατσιστής. Αναρίθμητες φράσεις σε συζητήσεις (διαδικτυακές ή διά ζώσης) ξεκινούν με το «εγώ ρατσιστής δεν είμαι, αλλά….». Σε χριστιανικό περιβάλλον μεγαλωμένος και σε αυτό αναφερόμενος και μόνο, θα χαλάσω λίγο τη μακαριότητά μας με μερικές ενοχλητικές ερωτήσεις αντι-αντιρατσιστικές. Είπαμε, «εγώ ρατσιστής δεν είμα...