Όλα είναι εδώ…


Είναι εδώ. Όλα; Ναι, όλα. Γιατί ρωτάς; Νόμισες ότι έφυγαν ποτέ; Σπασμένα όνειρα, πληγωμένες ελπίδες, θλιμμένες προσδοκίες, γλυκόπικρες μνήμες. Πράγματα που ήθελες να πεις και δεν μπόρεσες. Πράγματα που ήθελες να πεις και δεν πρόλαβες. Για το ενδιαφέρον που αγνοήθηκε, για τα χαμόγελα που πάγωσαν. Όλα είναι εδώ. Μα κυρίως, ο πόνος. Αυτός ο πόνος ο γλυκός, ο πόνος ο βαθύς, ο πόνος ο λυτρωτικός, ο πόνος της αγάπης…
Βρίσκουν τον τρόπο να σε επισκεφτούν. Για να σού δείξουν ακόμη μια φορά τι σε ορίζει. Κάποια τυχαία συνάντηση, κάποια σύμπτωση, κάποιος στίχος. Και έρχονται. Και σε πλημμυρίζουν. Εσύ φταις. Κάπου ξέφυγες, κάπου σκέφτηκες, κάπου αισθάνθηκες. Επικίνδυνα πράγματα αυτά…
Τότε που ήθελες να πας κόντρα σε όλες τις φωνές της λογικής και να ρωτήσεις απλά "γιατί". Τότε που σε έπιανε η γνωστή ταχυπαλμία. Τότε που ήθελες να τα διαλύσεις όλα και να τα αναστήσεις όλα. Αλλά δεν το έκανες... Σκέφτηκες φρόνιμα... Θα είχες εκτεθεί...
Αυτός ο πόνος της αγάπης! Κάνεις ότι δεν σε αφορά πλέον. Ότι τον ξεπέρασες. Πόσο κακός ηθοποιός είσαι…. Ακόμη νιώθεις τη μαχαιριά, το σκίρτημα. Στις στιγμές σου τον αποζητάς, κι αυτός σε κατακτά. Είναι ο απόλυτος κυρίαρχος.
-        Τι κάνεις;
-        Καλά είμαι.
Πόσο ψέμα μπορεί να χωρέσει μέσα σε δυο λεξούλες!! 
Όχι, αλήθεια, καλά είμαι. Βγαίνω, γελάω, συγκεντρώνομαι. Δουλεύω, όπως πριν. Ζω ήρεμα, ήσυχα. Αν ήσουν από κάπου να με δεις, θα το έβλεπες κι εσύ. Καλά είμαι!
Τι; Δεν με πιστεύεις; Σου το ξαναλέω. Αν ήσουν από κάπου να με δεις, θα το έβλεπες κι εσύ. Αν ήσουν από κάπου να με δεις, θα έσπαγα σε κλάματα μέσα στην αγκαλιά σου…

Παναγιώτης Ασημακόπουλος


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Απασφάλιση θεολόγου…

Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια….

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Συζητώντας με έναν κομπλεξικό (…περί θρησκείας)

Γράμμα στον Ιούδα…

Θεέ μου, είσαι άδικος….