Ένα καντήλι σβήνει το φασισμό

Η μαρτυρία του Γερμανού συγγραφέα Έρχαρτ Kέστνερ για μια γυναίκα στην Κρήτη που άναβε τα καντήλια στους τάφους των Γερμανών στρατιωτών λίγα χρόνια μετά τον πόλεμο. Μια ηχηρή απάντηση στο μίσος και στο φασισμό.

Σχόλια

  1. Δεν μπορείς να το ακούσεις χωρίς δάκρυα...
    Με τα λόγια της Αντιγόνης, "ου τοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν".
    Μακάρι να θυμόμαστε τέτοια περιστατικά, σαν αντίδοτο της καθημερινής πλύσης εγκεφάλου.
    Ευχαριστούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Απασφάλιση θεολόγου…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια….

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Συζητώντας με έναν κομπλεξικό (…περί θρησκείας)

Θεέ μου, είσαι άδικος….

Γράμμα στον Ιούδα…