Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιστολή για την υποψηφιότητά μου στις εκλογές της ΠΕΘ


Αγαπητοί συνάδελφοι,
Με αφορμή την υποψηφιότητά μου στις εκλογές της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων για την ανάδειξη νέου ΔΣ, θα ήθελα να σάς κοινοποιήσω κάποιες σκέψεις μου, πονεμένες σκέψεις.
Να ξεκαθαρίσω πρώτα ότι επειδή δεν επιδιώκω τίποτε σε επίπεδο αξιωμάτων και θέσεων και δεν μού αρέσει να κρύβομαι ή να ωραιοποιώ, θα μιλήσω ελεύθερα.
Είμαι μέλος της ΠΕΘ από το 2002, από την πρώτη στιγμή της εκπαιδευτικής μου σταδιοδρομίας, η οποία ξεκίνησε σε ένα μεγάλο ιδιωτικό Λύκειο των Αθηνών. Είχα την ευτυχή συγκυρία να έχω διευθυντή τον κ. Ηλία Φραγκόπουλο, ο οποίος με προσέλαβε, με έβαλε για πρώτη φορά στην τάξη και μού μίλησε για την ΠΕΘ. Ο ίδιος αργότερα διετέλεσε και πρόεδρός της. Με δυο λέξεις θα χαρακτήριζα τον κ. Φραγκόπουλο ως ιδεολόγο αγωνιστή για το μάθημα των Θρησκευτικών. Συναισθηματικός, μειλίχιος, ήρεμη δύναμη και πραγματικό στήριγμα. Συνεργάστηκα μαζί του για 4 υπέροχα χρόνια, πριν διοριστώ στο Δημόσιο με τις εξετάσεις του πάλαι ποτέ ΑΣΕΠ.
 «Ακόμη ασχολείσαι με την ΠΕΘ;», απορούν αρκετοί φίλοι και συνάδελφοι. Ήρθε λοιπόν το κομβικό αυτό σημείο, όπου οφείλω να πω (πρώτα στον εαυτό μου) τη δική μου αλήθεια για την ΠΕΘ.
Τα τελευταία χρόνια η ΠΕΘ (με τεράστια ευθύνη των ΔΣ) έχει πάρει μια αυτοκαταστροφική κατρακύλα. Χρόνο με το χρόνο τείνει να γίνει μια ολοκληρωτικά ΠΕΘαμένη συλλογικότητα. Και εξηγούμαι:
α) Δείχνει από ελάχιστο έως μηδαμινό ενδιαφέρον για σημαντικά ζητήματα του κλάδου μας. Ελάχιστες προσλήψεις αναπληρωτών θεολόγων (και ποτέ από την α΄ και μεγάλη φάση) για τα πολλά κενά στην Ελλάδα, η γ΄ ανάθεση των Θρησκευτικών στον κλάδο ΠΕ02, που ροκανίζει σταδιακά τα κενά των θεολόγων, ειδικά όταν καταστρατηγείται, οι παλινωδίες του Υπουργείου Παιδείας για την εορτή – αργία των τριών Ιεραρχών. Η ΠΕΘ αγρόν ηγόρασε...
β)  Εξαντλείται όλο το ενδιαφέρον, ο δυναμισμός και ο χρόνος στην εμμονή μελών του ΔΣ με τα Νέα Προγράμματα Σπουδών στα Θρησκευτικά. Το όνομα της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων να γίνεται άθυρμα στις εμμονές, ιδεοληψίες, προσωπικές αντιπάθειες και στα ιδιοτελή συμφέροντα ορισμένων. Ενδοθεολογικές διαμάχες, αυτοκαταστροφικές διακηρύξεις, έπαρση ορισμένων ότι μόνοι αυτοί έχουν το προνόμιο του προστάτη της Ορθοδοξίας απέναντι σε μανιώδεις εχθρούς της που είναι ….κι αυτοί θεολόγοι, επιχειρηματολογία - νηπιώδη και  επαναλαμβανόμενη - που προσβάλει τη νοημοσύνη, τις σπουδές και το κύρος του θεολόγου καθηγητή που διαβάζει, ακούει και συγκρίνει. Το έργο αυτό έως τώρα έχει υλοποιηθεί ως εξής:
1. Μηνύσεις εναντίον θεολόγων και ραντεβού στα δικαστήρια – ανήκουστο και απαράδεκτο και μόνο να το σκεφτεί κανείς.
2. Διαμάχες και ανταλλαγές επιστολών μελών του ΔΣ με επιφανείς Ιεράρχες, κυρίως λόγω διαστρέβλωσης όσων εκφράζουν οι τελευταίοι.
3. Ξεπεσμός του επιπέδου του περιοδικού ΚΟΙΝΩΝΙΑ, στο οποίο κάθε σελίδα του (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) για χρόνια επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια και αυθόρμητα έρχεται στον αναγνώστη (σημ. θεολόγος εκπαιδευτικός κυρίως) η απορία «καλά, για πόσο χαζό με περνάνε»;
4. Καμία ουσιαστική στάση (διαφωνία, επιμόρφωση, στήριξη, συζήτηση) επί των Νέων Προγραμμάτων Σπουδών. Για τις αντικειμενικές δυσκολίες, για τα προβλήματα εφαρμογής τους, για όσα υπόσχονται και μπορούν ή δεν μπορούν να εκπληρώσουν. Για το θεολόγο καθηγητή που με αυτά θα πορευτεί στην τάξη. Κούφιες κορώνες, εμμονικά τσιτάτα, αυτοκαταστροφική πόλωση.
Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν ξέρω πόσους εκφράζω με τα παραπάνω λόγια. Από τους γνωστούς σε μένα συναδέλφους μάλλον τους περισσότερους. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Η άλλη όμως πικρή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από αυτούς, οι οποίοι θα ήταν πρόθυμοι να με ψηφίσουν (το μεν πνεύμα πρόθυμον) δεν είναι ενεργά - ταμειακώς εντάξει μέλη της ΠΕΘ (η δε σαρξ ασθενής).
Εύχομαι λοιπόν οι προσεχείς εκλογές να αναδείξουν συναδέλφους στο ΔΣ της ΠΕΘ, οι οποίοι να θελήσουν να αφήσουν πίσω τις εποχές της στείρας αντιπαράθεσης και της επικίνδυνης εσωστρέφειας και να επιδείξουν πνεύμα καταλλαγής, συνεννόησης και ουσιαστικής αγωνιστικότητας.  
Με εκτίμηση,
Παναγιώτης Ασημακόπουλος
Θεολόγος καθηγητής

Σχόλια

  1. μου φαινεται οτι στον καιρο επρεπε νασαι υποψηφιος. οι αποψεις σου ταιριαζουν για εκει, σαυτους τους βολεμενους ΧΣΚιτες, που ως πρωην συντροφοι του ΚΚΕ ΕΣ. θελουν να γινουμε χριστιανοι αριστεροι ,οπαδοι του ρομερο και της θεολογιας της απελευθερωσης (μπλαθρας, αργυροπουλος, βουλγαρακη, μοσχος κ.α) .Κι αυτοι πριν κανουν το καιρο ,τιςιδιες αποψεις ειχαν με σενα. κριμα εχασες μια ψηφο. υ.γ . να αγωνιστουμε , για ναχουμε τα ομολογιακα θρησκευτικα ,οπως τα αλλα δογματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για πες μου πού φαίνονται οι ίδιες απόψεις με τον Καιρό στην επιστολή μου αυτή... Έχεις κονσέρβα σκέψη και τη λες χωρίς να διαβάσεις; Επίσης, πότε είχαμε ομολογιακά ή κατηχητικά θρησκευτικά, χαρακτηρισμούς που πριν από λίγο καιρό ακόμη και η ίδια η ΠΕΘ απέκρουε;

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Συζητώντας με έναν κομπλεξικό (…περί θρησκείας)

«Ρώσος γιατρός, χειρουργός και καθηγητής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο της Τασκένδης, στις αρχές του περασμένου αιώνα. Σε όλη τη ζωή του δημοσίευσε σαράντα σπουδαία επιστημονικά έργα. Θεωρείται πρωτοπόρος στο ζήτημα της αναισθησίας πριν από μία χειρουργική επέμβαση. Σε ηλικία 33 ετών έκανε μια σημαντική τομή στην ιατρική επιστήμη. Επειδή η γενική αναισθησία ήταν πολύ επικίνδυνη – συχνά πιο επικίνδυνη από την ίδια την επέμβαση – εφάρμοζε μια δική του μέθοδο τοπικής αναισθησίας. Με αυτή του τη μέθοδο, πραγματοποίησε πάνω από 500 χειρουργικές επεμβάσεις με μεγάλη επιτυχία». Ο συνομιλητής μου είναι εντυπωσιασμένος. Συνεχίζω… «Τιμήθηκε με το βραβείο Στάλιν, την κορυφαία τότε τιμητική διάκριση της Ρωσίας. Μάλιστα τα χρήματα από το βραβείο τα μοίρασε σε φτωχούς». «Τέτοιους επιστήμονες και ανθρώπους χρειαζόμαστε και σήμερα», λέει με έκδηλο θαυμασμό ο συνομιλητής μου. «Πολεμήθηκε όμως έντονα από το καθεστώς και με δυσκολίες συνέχισε το επιστημονικό και ιατρικό του έργο». «Ε, τι περιμένεις; Όλοι οι μεγά…

Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια….

- Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια. Να ψάχνουν μαζί με τον άστεγο και το φτωχό κάτι να φάει και κάτι να βάλει από πάνω του για να ζεσταθεί. Σε μια κοινωνία της οποίας η παγωμάρα και η ατσάλινη κυνικότητα υπερβαίνει το χειμωνιάτικο κρύο. Κι αυτοί εκεί, αθεράπευτα ιδεολόγοι και ρομαντικοί εκφραστές του μηνύματος του Χριστού, ενός άλλου Χριστιανισμού με κοινωνικό πρόσωπο και κρυστάλλινη αγάπη. Να τα δίνουν όλα για τους ενδεείς (Μ. Βασίλειος). Να στηρίζουν σκανδαλιστικά τους λεπρούς (Μ. Βασίλειος, Ιω. Χρυσόστομος). Να τα βάζουν στα ίσια με την δυνατή και ανάλγητη κοσμική εξουσία για το φτωχικό μιας χήρας (Ιω. Χρυσόστομος). -Οι Τρεις Ιεράρχες στα σκουπίδια. Εκεί πετάνε τα ύπατα εκκλησιαστικά αξιώματα για να μην δημιουργηθεί σκάνδαλο (Γρηγόριος ο Θεολόγος). Εκεί πετάνε τον ύπουλο συμβιβασμό σε θεολογικά ζητήματα. Δεν κάνουν τα στραβά μάτια σε θέματα πίστης και ζωής της Εκκλησίας. Στα παλαιότερα των υποδημάτων τους γράφουν τις αβροφροσύνες και τα δείπνα πολυτελείας με την εξουσία (Ιω. Χρυσόστ…

Θεέ μου, είσαι άδικος….

Ήρθε με υφάκι ο μικρός, πήρε τα λεφτά που «του ανήκουν» (άκου θράσος το παλιόπαιδο) και την έκανε από το σπίτι του γέρου. Μόλις τα έφαγε όλα και έμεινε ταπί, μπροστά στο αδιέξοδο, πήρε την απόφαση να γυρίσει. Κι Εσύ εκεί, να τον περιμένεις. Γιατί; Τη ζωή του ήθελε να κάνει. Ας τα λουστεί τώρα.  Άσε που αυτό που έκανες ήταν αντιπαιδαγωγικό. Τον κακομαθαίνεις. Κι αν κάνει σε λίγο τα ίδια; Δίκιο είχε ο μεγάλος σου γιος και θύμωσε. Δεν είναι σωστό. Να έρχεται πίσω ο μικρός και να τα συγχωρείς όλα και να τον κάνεις πάλι γιο σου!! Ε, αυτό πάει πολύ….. Αλλά, πιο πολύ ήθελα, Θεέ μου, να σε ρωτήσω το εξής: Εκεί όπως τον έβλεπες να έρχεται δεν σου βγήκε μια δικαίωση, ένας θυμός; Δεν σου πέρασε από το μυαλό το «έρχεσαι, ε…. τώρα θα δεις, αχάριστε»; Δεν σου ήρθε να του τα πεις ένα χεράκι; Την ώρα που τον αγκάλιαζες, δεν σου βγήκε να τον στήσεις απέναντι και να του πεις με οργή, ως πατέρας θιγμένος και ζημιωμένος, «εμείς οι δυο πρέπει να πούμε δυο κουβεντούλες»; Εμένα δεν με βλέπεις κάτω από το σταυ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…