Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Χριστός και οι Ινδιάνοι


Να εξηγηθώ πρώτα. Δεν είμαι από τους Συντάκτες των Νέων Προγραμμάτων Σπουδών στα Θρησκευτικά ούτε μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων. Δεν έχω κανένα προσωπικό όφελος από τη στήριξη των παραπάνω. Δεν κερδίζω κάτι με το να στηρίξω το «συριζοπρόγραμμα» (που δεν είναι τέτοιο, αλλά ας πάει και το παλιάμπελο…). Άλλωστε, στους περισσότερους είναι γνωστή η στάση μου απέναντι στο πρώτο συνθετικό του αδόκιμου όρου.
Απλά, θέλω να περισώσω τα εναπομείναντα υγιή εγκεφαλικά μου κύτταρα. Ίσως και να επαναστατεί το γονίδιο της δυσανεξίας στη βλακεία και στην πονηριά. Όλοι το έχουμε. Άλλοι ως ενεργό, άλλοι σε υπνώττουσα κατάσταση, άλλοι ως συμβιβασμένο.
Στο προκείμενο. Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο η παραπάνω (απομονωμένη φυσικά) φωτογραφία με ατάκες όπως, «εμπαιγμός του Χριστού», «προδοσία της πίστης» και τα τοιαύτα. Είναι από το φάκελο μαθητή των Θρησκευτικών της Γ΄ Δημοτικού, προφανώς ενταγμένη σε κάποια ενότητα. Ιδού όλη η σελίδα, η οποία ανήκει στην ενότητα για τη Γέννηση του Χριστού:


Ακριβώς πάνω από τη σύνθεση με τους Ινδιάνους υπάρχει μία αντίστοιχη σύνθεση με μία Γιαπωνέζα που κρατάει αγκαλιά ένα παιδί. Φέρουν επίσης φωτοστέφανο. Δίπλα στις φωτογραφίες και λίγο παραπάνω υπάρχουν κείμενα για την παγκοσμιότητα της Γέννησης του Χριστού. Δίπλα στη σύνθεση με τους Ινδιάνους υπάρχει ένα συγκινητικό ποίημα και με ωραία μηνύματα για τους μικρούς μαθητές, με τίτλο «Ο Ινδιάνος στη φάτνη». Προφανώς, και οι δύο αυτές εικόνες παραπέμπουν στην Παναγία και στο Χριστό στη "γλώσσα" των Ιαπώνων και των Ινδιάνων.
Δυο σελίδες παραπάνω υπάρχει μία σύνθεση εικόνων με τίτλο «Παραστάσεις της Γέννησης απ’ όλο τον κόσμο». Μαύροι, Κινέζοι, άσχημοι, κοντόχοντροι, όλοι έτοιμοι να κατασπαράξουν την πίστη. Παραδόξως, για αυτή τη σύνθεση δεν έχω διαβάσει ακόμη τίποτα περί πανθρησκείας.


Να σοβαρευτούμε λίγο. Εμείς δεν είμαστε αυτοί που υπερηφανευόμαστε για την Ορθόδοξη Ιεραποστολή ότι σέβεται τις ιδιαιτερότητες των λαών (γλώσσα, έθιμα, συνήθειες) σε αντίθεση με παλαιότερες πρακτικές Ρωμαιοκαθολικών και Προτεσταντών; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που προβάλουμε την ανεκτικότητα της Ορθόδοξης Ιεραποστολής να αγιογραφείται ο Χριστός ως Αφρικανός ή Ασιάτης αντίστοιχα, καθώς ο λευκός Χριστός θύμιζε μάλλον αποικιοκράτη δουλέμπορο;
Τι σχέση λοιπόν μπορεί να έχει ο Χριστός με τους Ινδιάνους; Μμμμμ…. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, εκτός από το ότι ο Χριστός γεννήθηκε ΚΑΙ για τους Ινδιάνους…
Παναγιώτης Ασημακόπουλος
Θεολόγος καθηγητής

Σχόλια


  1. Πρίν μάθουν οι αλλόθρησκοι τήν συμβολική τών Εικόνων, η οποία παραπέμπει άμεσα σέ δογματικά θέματα, δέν είναι προτιμότερο νά αρχίσουν, αφού κατηχηθούν και βαπτισθούν, τήν καθ' ημάς διδασκαλία τού "πάντα όσα ενετειλάμην υμίν" ;

    Θεολόγος είσαστε καί γνωρίζετε καλύτερα από μένα. Προηγήθηκαν 6 αιώνες θεολογικού λόγου, πρίν εκσπάσει η διαμάχη τών Εικόνων. Προηγήθηκε ο Λόγος καί ακολούθησαν οι Εικόνες.

    Μήπως εσείς προτιμάτε τό αντίθετο. Πρώτα νά διδάσκονται οι αλλόθρησκοι τήν εικονογραφία καί μέσω αυτής τήν Θεολογία ;

    Σημειώνω, η αναφορά αυτή γίνεται γιά τά δικά μας παιδιά τού Δημοτικού καί όχι κάποιας χψω πολυπολιτισμικής πολιτείας στιλ ΗΠΑ. Ακόμη είμαστε κράτος καί όχι τό District of Greece. Η Ιστορία άρχισε να γράφεται από εδώ καί όχι από τότε, που ο Κολόμβος ανακάλυψε τήν Αμερική. Και, στό κάτω-κάτω, ποιά ιστορία έχουν νά διδάξουν τά αμερικανικά States ; Ότι τά εξάσφαιρα καί τά επαναληπτικά Γουίντσεστερ, είναι καλύτερα από τά σφυριά καί τά τόξα ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κύριε Χριστοδουλίδη, ομολογώ ότι αδυνατώ να παρακολουθήσω όλη τη συλλογιστική σας. Έχω όμως να σημειώσω δύο πράγματα: α) το σχόλιό σας δεν έχει κάποια σχέση με το άρθρο μου, β) έχετε μπερδέψει το ρόλο του σχολείου (μάθημα Θρησκευτικών) με την διαδικασία ένταξης στο εκκλησιαστικό σώμα (Κατήχηση και Βάπτισμα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάθε αναγνώστης, που διαβάζει ένα άρθρο ή μιά μελέτη, οδηγείται αναπόφευκτα στήν εξαγωγή ενός συμπεράσματος ανάλογα μέ τό μορφωτικό του επίπεδο καί τήν αντιληπτική - νοηματική του ικανότητα. Αυτό που λέμε "επίπεδο ευφυΐας". Ο συντάκτης ή συγγραφέας, μέ αυτά που γράφει, οδηγεί τόν αναγνώστη στήν "κεντρική ιδέα" - έτσι μάθαμε στά δικά μου χρόνια - μέσω τού γραπτού του λόγου, ο οποίος δομεί τό άρθρο ή τήν μελέτη του. Τό άν ο αναγνώστης συμφωνεί ή όχι, είναι άλλο θέμα καί πάντα συναρτάται από τό επίπεδο ευφυΐας που έχει. Άν είναι ανεπαρκές, τότε συντάσσεται μέ αυτά που διαβάζει καί ο συγγραφέας, μπορεί νά καταταγεί στήν κατηγορία τών διαμορφωτών γνώμης (oppinion maker).

    Τό κατά τήν άποψή μου δικό σας συμπέρασμα, ή μάλλον κεντρική ιδέα τού άρθρου σας, συνοψίζεται στό : «Τι σχέση λοιπόν μπορεί να έχει ο Χριστός με τους Ινδιάνους; Μμμμμ…. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, εκτός από το ότι ο Χριστός γεννήθηκε ΚΑΙ για τους Ινδιάνους…»

    Σωστά, αλλά ο Χριστός ενηνθρώπησε γιά όλη τήν κτίση, η οποία «22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν·». Βάζουμε καί τόν άνθρωπο μέσα εύλογα.

    Τά δικά μας, λοιπόν, παιδιά του Δημοτικού - αργότερα απόφοιτοι Λυκείου - μαθαίνουν ότι ο Χριστός γεννήθηκε "ΚΑΙ γιά τούς Ινδιάνους", προκειμένου (υπόθεση κάνω) νά τούς υποδεχθούμε σάν πρόσφυγες, άν καί δέν τό βλέπω πιθανό. Ούτε βλέπω πιθανό οι Ινδιάνοι, όσοι έχουν απομείνει, νά διδάσκονται ότι ο θεός τους έγινε καί γιά εκείνους που τούς αφάνισαν.
    Άν, τώρα, ο νέος θεός τής αγάπης, που γεννήθηκε "ΚΑΙ γι΄ αυτούς", είναι άλλος από τόν εξολοθρευτή προηγούμενο, τούτο, νομίζω, θά τό ακούσουν χαμογελώντας, ακριβώς, όπως χαμογέλασα κι εγώ μέ τά γραπτά σας.
    Η ολιστική θρησκεία (θρησκεία τού όλου) που διαζωγραφίζει τό άρθρο σας, εναρμονίζεται πλήρως μέ τίς μετανεωτερικές εισηγήσεις εκείνων, οι οποίοι αποβλέπουν νά μάς κάνουν "πολίτες τού κόσμου", λές καί δέν είμαστε. Οι ρίζες μας πάνε πίσω, πολύ πίσω, καί άλλη Ιστορία από αυτή που γνωρίσαμε καί γνωρίζουμε, δέν τήν δεχόμαστε, ακόμη κι άν αυτή μάς τήν επιβάλλουν μέ τά οικονομικά τους εξάσφαιρα ή τά τραπεζικά προϊόντα τους τύπου Γουίντσεστερ.

    Τέλος, ως πρός αυτό : « ... έχετε μπερδέψει το ρόλο του σχολείου (μάθημα Θρησκευτικών) με την διαδικασία ένταξης στο εκκλησιαστικό σώμα (Κατήχηση και Βάπτισμα) », σάς απαντώ. Άν εγώ μπερδεύω τό μάθημα τών Θρησκευτικών (σχολείο) μέ τήν Κατήχηση καί τό Βάπτισμα (σώμα εκκλησίας), τούτο οφείλεται στό ότι εσείς αποσυνδέεται αυτά τά δύο : άλλο σχολείο, έτερο η ένταξη στό εκκλησιαστικό σώμα. Πείτε μας λοιπόν, εσείς ο θεολόγος, τί εκ τών δύο προτιμάτε : Νά διδάσκετε τά παιδιά άλλο η ψυχή (μάθημα Θρησκευτικών) καί έτερο τό σώμα (μάθημα ένταξης στό εκκλησιαστικό σώμα) ή νά διδάσκετε τό ενοειδές σώματος καί ψυχής ; Εφόσον, λοιπόν, προτιμάτε «άλλο η ψυχή, έτερο τό σώμα», δώστε μας νά καταλάβουμε μέ ποιό τρόπο θά ενώσετε τήν ανθρωπότητα φτιάχνοντας "πολίτες τού πλανήτη γή". Τί λογής πράγμα είναι αυτός ο θεός τής ενότητας Ινδιάνων, Ιαπώνων, Κινέζων, Μαύρων, Ασιατών, Αφρικανών καί όχι μόνο ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάνω προσπάθεια - το ομολογώ - και ρωτάω: Γιατί να υποδεχθούμε τους (όποιους) Ινδιάνους ή Κινέζους ή μαύρους (και σε αυτούς ο Χριστός είναι Θεός και κάποιες εικόνες προσαρμοσμένες ανάλογα) ως πρόσφυγες;
      Η τελευταία σας παράγραφος είναι ένα λογικό άλμα αυθαιρεσίας: Η κατήχηση είναι έργο της Εκκλησίας, κάτι που αναγνωρίζεται διά των αιώνων του Χριστιανισμού, αλλά και σε όλες τις πρόσφατες παρεμβάσεις της Ιεραρχίας. Πώς πήγατε τώρα στο δυαλιστικό χωρισμό σώματος και ψυχής και πώς συνδέονται το σώμα με την κατήχηση και η ψυχή με το σχολείο; Και μάλιστα αποδίδετε το ευφυολόγημά σας σε μένα και απορείτε στη συνέχεια τι λογής πράγμα είναι ο Θεός της ενότητας των ανθρώπων...

      Διαγραφή
    2. Καλή η προσπάθεια που καταβάλατε, όχι όμως ολοκληρωμένη. Διότι, αν προσέξατε, η τελευταία παράγραφος απαντά σέ κάτι, το οποίο εσείς γράψατε ( : « ... έχετε μπερδέψει το ρόλο του σχολείου (μάθημα Θρησκευτικών) με την διαδικασία ένταξης στο εκκλησιαστικό σώμα (Κατήχηση και Βάπτισμα) » καί όχι εγώ. Εισηγητής του δυϊσμού εσείς είσαστε καί όχι εγώ. Αν μπερδεύτηκα, δικό σας τό φταίξιμο, αφού επιμένετε (παρένθεση, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος διαφωνεί) σέ διαχωρισμό Βάπτισης Κατήχησης από τήν θύραθεν - κατά τό Σύνταγμα πάντως Ορθόδοξη / οι - εκπαίδευση καί όχι Παιδεία.

      Θά μου απαντήσετε, βέβαια, ότι η εποχή τού «φεγγαράκι μου λαμπρό/φέγγε μου νά περπατώ κλπ.» έχει ανεπιστρεπτί περάσει . Τό «νά μαθαίνω γράμματα/τού θεού τά πράγματα» δέν συμβιβάζεται μέ τίς απαιτήσεις τής ολιστικής τάξης πραγμάτων, που μάς επιβάλλεται έξωθεν καί έσωθεν. Δέν έχω παρά νά συμφωνήσω. Οπωσδήποτε, όμως, όχι αμαχητί.

      Άν θέλουμε νά καταλάβουμε τούς άλλους, αγνοώντας τά δικά μας, μέ τά νέα πολυπολιτισμικά Θρησκευτικά, μάς βλέπω στόν πάτο τού νέου ανθρωπιστικού (άλλοι τό γράφουν "ανθρωπικού") πολιτισμού.

      Σάς ευχαριστώ γιά τήν φιλοξενία
      Κυπριανός Χ.

      Διαγραφή
    3. « ... και πώς συνδέονται το σώμα με την κατήχηση και η ψυχή με το σχολείο; ».

      Αυτό είναι δικό σας λάθος καί όχι δικό μου, διότι γράφω : « Πείτε μας λοιπόν, εσείς ο θεολόγος, τί εκ τών δύο προτιμάτε : Νά διδάσκετε τά παιδιά άλλο η ψυχή (μάθημα Θρησκευτικών) καί έτερο τό σώμα (μάθημα ένταξης στό εκκλησιαστικό σώμα) .

      Ήταν δικό σας κι αυτό : « β) έχετε μπερδέψει το ρόλο του σχολείου (μάθημα Θρησκευτικών) με την διαδικασία ένταξης στο εκκλησιαστικό σώμα (Κατήχηση και Βάπτισμα)». Αν η νοηματική απόδοση τούτου είναι αυθαίρετη καί οφειλόμενη σέ δικό μου μπέρδεμα, δώστε μου νά καταλάβω ότι τό μάθημα τών Θρησκευτικών είναι αδιάφορο τής ψυχής . Τελευταία παρένθεση « 26 τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς
      αὐτοῦ; » (Μτ. ις΄)

      Διαγραφή
    4. Αν θέλετε, διαβάστε τα παρακάτω:

      http://theologosnaf.blogspot.gr/2012/10/blog-post_11.html

      http://theologosnaf.blogspot.gr/2017/07/blog-post.html

      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …