Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αριθμοί και άνθρωποι....



ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Η άνιση κατανομή του πλούτου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πλανήτη και χωρίζει τους ανθρώπους σε πρώτο, δεύτερο και τρίτο κόσμο….
Η γλώσσα των αριθμών τα λέει όλα…

- Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Ο. Η. Ε.,
ü     225 άνθρωποι στον κόσμο έχουν, από κοινού, ετήσιο εισόδημα ίσο με το εισόδημα του φτωχότερου 47% της γης, πληθυσμού που πλησιάζει τα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους.
ü     Οι 3 πλουσιότεροι άνθρωποι έχουν περιουσιακά στοιχεία που υπερβαίνουν το αθροιστικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν των 48 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών του πλανήτη.
ü  Προκειμένου να διασφαλιστεί η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη, η επάρκεια τροφής και ασφαλείς εγκαταστάσεις ύδρευσης και αποχέτευσης για πάνω από δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους (εκ των οποίων το ένα δισεκατομμύριο διαθέτει εισόδημα μικρότερο από ένα δολάριο την ημέρα), θα απαιτούνταν μόλις το 4% της περιουσίας των 225 πλουσιοτέρων κατοίκων του πλανήτη.
ü     Εάν δαπανούσαμε ένα ποσό 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τότε θα είχαν όλοι οι άνθρωποι πάνω στον πλανήτη διασφαλισμένη πρόσβαση σε καλής ποιότητας νερό και υγειονομική περίθαλψη. Μόνο το 1997, οι Δυτικοευρωπαίοι ξόδεψαν 12 δισεκατομμύρια δολάρια και οι Αμερικανοί 18 δισεκατομμύρια δολάρια για την κατανάλωση παγωτών. Αρκεί δηλαδή να περιοριζόταν για ένα χρόνο κατά 1/3 η κατανάλωση παγωτών!

Όπως γίνεται συνήθως σε μικρά και μεγάλα προβλήματα του κόσμου μας, τα μεγαλύτερα θύματα είναι τα παιδιά.
 - Σύμφωνα με στοιχεία της Unicef (2005),
L   Σε αρκετές οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, αρκετά παιδιά βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Έτσι, στην Ελλάδα, το ποσοστό των παιδιών κάτω από το όριο φτώχειας είναι 12,3%, στη Γερμανία 10,7%, στον Καναδά 15,5%, στην Τουρκία 19,7%, στη Μεγάλη Βρετανία 19,8%, στην Ιταλία 20,5%, στις Η. Π. Α. 22,4% και στο Μεξικό 26,2%.
L   640.000.000 παιδιά δεν έχουν ικανοποιητική στέγαση.
L   500.000.000 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής.
L   400.000.000 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές νερό.
L   270.000.000 παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγείας.
L 140.000.000 παιδιά, στην πλειονότητά τους κορίτσια, δεν έχουν πάει ποτέ σχολείο.
L   90.000.000 παιδιά στερούνται το φαγητό, σε πολύ σοβαρό βαθμό.
L   15.000.000 παιδιά είναι ορφανά εξαιτίας του AIDS.
M20.000.000 παιδιά εγκατέλειψαν τα σπίτια τους εξαιτίας των πολέμων, τη δεκαετία του ’90.
M 1.800.000 παιδιά σκοτώθηκαν σε πολέμους από το 1990 έως το 2005.

«Ο κόσμος δεν μας προσφέρθηκε από τους γονείς μας,
αλλά μας τον δάνεισαν τα παιδιά μας»
(Αφρικανική παροιμία)

Η φτώχεια δεν προκύπτει από την έλλειψη πλούτου,
αλλά από την άνιση κατανομή

Φτώχεια και ανισότητα:
                        Ø 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα. 854 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από πείνα. 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν την ημέρα από αίτια που σχετίζονται με τη φτώχεια (έλλειψη τροφής, ασθένειες που θα μπορούσαν να προληφθούν, AIDS, άδικες εμπορικές πολιτικές).
                        Ø 600 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Κάθε χρόνο περισσότερα από 10 εκατομμύρια παιδιά σκοτώνουν η πείνα και οι συνεπακόλουθες αρρώστιες. Αυτό σημαίνει ότι κάθε μέρα χάνουν τη ζωή τους 30.000 παιδιά: ένα παιδί κάθε τρία δευτερόλεπτα!!
                        Ø 500.000 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γέννας – αυτό σημαίνει ένα θάνατο κάθε λεπτό.
              Ø 800.000.000 άνθρωποι – εκ των οποίων 584.000.000 γυναίκες - είναι αναλφάβητοι. 114.000.000 παιδιά σε όλο τον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση στη βασική εκπαίδευση. Σύμφωνα με την UNESCO, η βασική εκπαίδευση στον κόσμο θα κοστίσει 11 δις δολάρια κάθε χρόνο: είναι τα μισά χρήματα από αυτά που ξοδεύουν οι Αμερικανοί για παγωτό!!
                        
  
Εμπόριο:
                        D Οι άδικοι εμπορικοί όροι που επιβάλλονται, στερούν από τις φτωχές χώρες σχεδόν 700 δις δολάρια κάθε χρόνο. Το 0,01% αυτού του ποσού θα μπορούσε να σώσει τις ζωές 30 εκατομμυρίων ανθρώπων.
                        D Το παγκόσμιο εμπόριο κλέβει από τις φτωχές χώρες 1,3 δις δολάρια την ημέρα – αυτό είναι 14 φορές το ποσό που λαμβάνουν σε βοήθεια οι χώρες αυτές από τον ανεπτυγμένο κόσμο.
                        D Κατά μέσο όρο, οι καλλιεργητές του καφέ λαμβάνουν ένα δολάριο για κάθε κιλό, ενώ οι καταναλωτές πληρώνουν περίπου 15 δολάρια – πρόκειται δηλαδή για ανατίμηση της τάξης του 1.500%.

Ανάπτυξη και χρέος:
                        M Κάθε χρόνο, η Υποσαχάρια Αφρική, η φτωχότερη περιοχή του κόσμου δαπανά 14,5 δις δολάρια για να ξεπληρώσει δάνεια προς τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου και τους διεθνείς οργανισμούς, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
                M 7.000.000 παιδιά πεθαίνουν το χρόνο ως αποτέλεσμα της κρίσης που προκαλεί το χρέος.
                 M Στην Ευρωπαϊκή Ένωση δίνονται επιδοτήσεις κατά μέσο όρο σε κάθε αγελάδα πάνω από 2 δολάρια την ημέρα, ενώ περίπου 2 δις άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες αγωνίζονται να επιβιώσουν με λιγότερα.  

 

 Πλούτος και εξουσία


D Ο απόλυτος άρχοντας των Φιλιππίνων για 20 χρόνια Φέρντιναντ Μάρκος και η σύζυγός του Ιμέλντα διακήρυσσαν ότι σπαταλούσαν για το λαό. Οι επαύλεις τους ανά τον πλανήτη, οι τέσσερις ουρανοξύστες τους στο Μανχάταν, η 7.000 εκταρίων φάρμα τους και το ιδιόκτητο ξενοδοχείο τους στο Τέξας, οι μονοήμερες εκδρομές τους στις ΗΠΑ για φρενήρες shopping ύψους 3,3 εκατ. δολαρίων… μόνο για το λαό δεν ήταν! Βέβαια, το μεγαλύτερο σκάνδαλο για ένα λαό πάμφτωχο ήταν τα παπούτσια της Ιμέλντα. Οι ελεγκτές της κυβέρνησης που έδιωξε τους δικτάτορες, δήλωσαν ότι βρήκαν στο Ανάκτορο 4.000 ζευγάρια, ενώ η κυρία Μάρκος επέμενε ότι ήταν γελοίο να ισχυρίζονται κάτι τέτοιο και ότι είχε το πολύ 1.200 ζευγάρια.…
D Ο επί 32 χρόνια δικτάτορας του Ζαΐρ στην Αφρική τρελαινόταν να παραθέτει στα ανάκτορά του γεύματα με χρυσά μαχαιροπίρουνα και κλουβιά με μαινόμενες λεοπαρδάλεις. Λίγο προτού πεθάνει εξαθλιωμένος σε ένα μαροκινό νοσοκομείο δήλωσε: «Όχι! Δεν έβαλα στην τσέπη μου ούτε ένα δολάριο από τα χρήματα του λαού».  
D Η μεγαλομανία του Ρουμάνου δικτάτορα Τσαουσέσκου φούντωσε έπειτα από την επίσκεψή του το 1971 στη Βόρεια Κορέα, όταν ζήλεψε την αυτοκρατορία του Κιμ Ιλ Σουνγκ. Από τότε άρχισε να χτίζει ανάκτορα και επαύλεις, όλα γεμάτα μπάνια και spa (ο ίδιος έπλενε τα χέρια του ύστερα από κάθε χειραψία) και τεραστίων διαστάσεων δωμάτια – ντουλάπες για τα 9.000 κοστούμια του και τις γούνες της συζύγου του Έλενας. Για την ανέγερση του «πατριωτικού» παλατιού του ζεύγους στο Βουκουρέστι κατεδαφίστηκαν 7.000 κτίρια, ανάμεσά τους σπίτια, σχολεία και ένα νοσοκομείο.



Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …