Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιτέλους… μιλάω τη γλώσσα των αγγέλων!!!



«Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων,

αγάπην δε μη έχω,

γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον»

(Πρός Κορινθίους Α΄, ιγ΄, 1)

Από μικρό παιδί μέσα στη θρησκεία. Με προσέλκυε η πειθαρχία, οι λάμπες και ο γυαλιστερός τσίγκος που άστραφτε στις λάμπες. Ήρθε η ώρα να πάρω κι εγώ τη θέση μου.

Είμαι σπουδαίος. Το καταλαβαίνω. Βλέπω να το αναγνωρίζουν και οι άλλοι. Όταν μου το λένε, χαίρομαι. Διακριτικά και ταπεινόσχημα, βέβαια. Λέω βέβαια πως ό,τι έχω το οφείλω στο Θεό, γιατί έτσι πρέπει να πω. Πόσο ωραία αισθάνομαι όταν λέω ότι είμαι κι εγώ αμαρτωλός. Φουσκώνω καθώς με κυριεύει η γλύκα στο λαιμό από τη θρησκευτικότητά μου κι όταν θυμάμαι την προσφορά μου στην Εκκλησία. Κι όταν μιλάω, νομίζω ότι από κάτω με θαυμάζουν. Κάνω και τη φωνή μου λίγο κάπως, να εκπέμπει θρησκευτικό λυρισμό και να στηρίζει την αυτοανάδειξή μου.

Πάντα με γοήτευαν οι άγγελοι. Αυστηροί, με τα φτερά και με τα σπαθιά τους. Απεσταλμένοι και εκπρόσωποι του Θεού στη γη. Αυτούς χρειάζεται η Εκκλησία. Έτσι κι εγώ. Ήρθα για να σώσω την Εκκλησία. Όποιος παραβαίνει το νόμο θα δέχεται την κοφτερή μου γλώσσα και τις άμεσες ενέργειές μου. Ποιος ασεβής, ανυπάκουος και βλάσφημος θα τολμήσει να αμφισβητήσει την αξιοσύνη μου, την πυγμή μου και το κύρος μου; Θα δράσω άμεσα. Για το καλό του Θεού πάντα. Αυτός μου έδωσε αυτό το ρόλο και αυτή τη δύναμη.

Έχω από τους άλλους την απόσταση που χρειάζεται. Μόνο στο Θεό τα δίνω όλα. Έτσι πρέπει. Αυτόν υπηρετώ. Είδες; Και γράφω πάντα το όνομά Του με κεφαλαίο.

Τα έχω καταφέρει. Το βλέπω. Το οσμίζομαι. Το νιώθω. Ζω στην ουράνια πανδαισία. Μιλάω πλέον τη γλώσσα των αγγέλων. Δεν νομίζω πως χρειάζομαι κάτι άλλο….

Υ.Γ. Για τους πιστούς που γίναμε θρήσκοι, για τους ιερείς που έγιναν παπάδες και για τους επισκόπους που έγιναν δεσποτάδες. Και εις έτη πολλά!!!


Σχόλια

  1. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ....!!!!!!!!ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΛΙΓΑΚΙ....!!!!!!!!!!συγχαρητηρια!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. έβγαινε από το κελλί, που και που, κι έλεγε: μαζέψτε τα ρούχα, θα βρέξει. μια δυο, κι η νηστεία κι η προσευχή πλάνεψαν τους πολλούς. κι όταν η υπεροψία τον πλάνεψε καλά, ένα βράδυ, ο σατανάς τον κάλεσε στην κορφή του βουνού. του είπε: βλέπεις; μπορείς να πετάξεις με τόση αρετή! πέτα!

    κι ο μοναχός αυτοκτόνησε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συγκλονιστικό... και το κείμενο και το δεύτερο σχόλιο. Μάς χρειάζονται κάτι τέτοια, για να συνερχόμαστε... με μέτρο όμως, γιατί δεν είναι κι εύκολο να ξεπεράσει ο καθείς τα ευσεβιστικά του κατάλοιπα και άλλα καινά και παλαιά δαιμόνια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΚΑΡΑΝΙΚΟΛΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ30 Αυγούστου 2011 - 8:19 π.μ.

    ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΤΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ, ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΙΕΣ ΑΠΟ ΝΕΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΣΤΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΔΕΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΨΥΧΗ, ΓΙΑΤΙ ΤΑ «ΠΑΠΑΔΑΚΙΑ» (ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!) ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΩΚΟΡΟ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟ CAMPING, ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΑΣ(ΕΜΕΙΣ Η ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΑΛΙΟΙ ΤΟ ΛΕΓΑΜΕ «ΑΙΘΟΥΣΑ») ΕΧΕΙ ΓΕΜΙΣΕΙ ΑΠΟ «ΜΠΑΖΑ», «ΒΡΩΜΑ» ΚΑΙ «ΔΥΣΟΣΜΙΑ».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εύστοχο κείμενο, εύστοχα σχόλια.
    Κι επειδή αφορά ΟΛΟΥΣ μας ανεξαιρέτως, καθότι η αυτοδικαίωση (άρα και αλαζονεία), η θρησκοληψία και η τυπολατρία λίγο-πολύ όλους μάς αγγίζουν, καλό θα'ταν να τα διαβάζουμε πρωί-μεσημέρι-βράδυ, σαν χάπι ένα πράμα! Έφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ,Παναγιώτη:
    Με κάλυψαν οι προηγούμενοι,είναι όντως όπως λέει ο κύριος Καρανικόλας Α.ότι τα παιδιά αποφεύγουν το ιερό όπως ο διάβολος το λιβάνι,οπότε ο νεωκόρος είναι υποχρεωμένος να εκτελεί και αυτή την εκκλησιαστική υποχρέωση.Ο Χριστός είπε.Τα λεφτά και όχι τα παιδιά έχουν αύξοντα αριθμό ένα στην λίστα των ρασοφόρων.
    Ασημακόπουλος Γεώργιος Ν. Ένας χριστιανός με πολλές αμαρτίες.Αλλά το παλεύω μόνος μου και τον Θεό μου.Το Θ με κεφαλαία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΣΤΟΝ ΒΩΜΟ ΤΟΝ ΑΡΓΥΡΙΩΝ ΔΙΑΛΗΘΗΚΑΝ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΨΥΧΑΓΩΓΙΑΣ ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΛΗΣΟΥΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ.ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ.Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΙΕΛΥΣΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΤΕΛΙΚΑ.ΔΕΣΠΟΤΑΔΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΕΓΑΛΟΔΙΚΟΙΓΟΡΟΙ.Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΙ.Ο ΘΕΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΚΡΙΝΕΙ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …