Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοινωνία σε μετανάστευση


Σε μια πρόσφατη facebookική συζήτηση με θέμα τους μετανάστες στην Ελλάδα, ανάμεσα σε κορώνες του τύπου «έξω οι ξένοι από την Ελλάδα μας» και «όχι στις απελάσεις μεταναστών», ξεχώριζε το σχόλιο ενός φίλου: «Η σύγχρονη ενημέρωση και η ενασχόληση με τις κομματικές μπουρδολογίες οδηγούν σε σίγουρη ψυχική διαταραχή». Πόσο συμφωνώ μαζί του….
Μέσα στον διαδικτυακό πανικό των τελευταίων ημερών (δεν βλέπω τηλεόραση τα τελευταία δέκα χρόνια και θεωρώ ότι η ευτυχία μου είναι κατά τι αυξημένη από αυτόν που κατάφερε να κόψει το ποτό και το τσιγάρο) προσπαθώ να διαχωρίσω κάποιες έννοιες. Βέβαια, κινδυνεύω από το νεοελληνικό έθιμο της ταμπέλας. Εάν κράζεις τους πολιτικούς, είσαι ΣΥΡΙΖΑ. Εάν βρίζεις τους αστυνομικούς, είσαι δημοκράτης. Εάν έχεις επιφυλάξεις ή ερωτήματα για τους μετανάστες, είσαι φασίστας. Ας είναι…
Για άλλη μια φορά, την ηχηρή (βλ. θορυβώδη) διαχείριση του θέματος των μεταναστών, το οποίο μάλιστα θεωρούν ως αποκλειστικότητά τους, ανέλαβαν τα ρατσιστικά και τα αριστερά ρεύματα, αντίστοιχα. Μόνο που όταν έχει ρεύμα μπορεί να κρυώσεις, αν πιάσεις το ρεύμα θα καείς και αν σε παρασύρει το ρέμα, δεν ξέρεις πού θα σε βγάλει.
Η ρατσιστική και φασιστική αντιμετώπιση ενός κοινωνικού, ηθικού και πολιτικού θέματος (όπως αυτό των μεταναστών) καταδικάζεται απερίφραστα, ασυζητητί και χωρίς ενδοιασμούς. Έχω όμως και έντονες ενστάσεις για την υπεροπτικά «προοδευτική» και δήθεν ανθρωπιστική τοποθέτηση του αριστερισμού. Μην απορείς με το –ισμός, γιατί δεν γίνεται να δεχτώ τη λογική του μπάχαλου, του αδιέξοδου και της κόντρας στην κόντρα ως πρόταση της αριστερής ιδεολογίας. Και όχι μόνο σε αυτό το ζήτημα.
Και το θέμα των μεταναστών ανάγεται στο κεφάλαιο και στη στοχοποίηση της εργατικής τάξης; Όλοι οι μετανάστες (με νόμιμα χαρτιά ή χωρίς) ανήκουν στην εργατική τάξη αποκλειστικά; Το γεγονός ότι κάποιος είναι μετανάστης, σημαίνει αυτόματα ότι είναι και εργάτης; Αποκλείεται για παράδειγμα να είναι λαθρέμπορος ή τυχοδιώκτης; Ή να γίνεται κάτι από αυτά, τελών σε καθεστώς εκμετάλλευσης (και από Έλληνες «προστάτες») ή εκμεταλλευόμενος ο ίδιος την απουσία αστυνόμευσης και εφαρμογής των νόμων; Με ποια λογική οφείλουμε να έχουμε ένα πέπλο προστασίας, κατανόησης ή άφεσης σε κάθε μετανάστη, απλά και μόνο επειδή είναι μετανάστης; Μην απαντάς αμέσως και βιαστικά. Προσωπικά, όπως δεν δέχομαι τη ρατσιστική δαιμονοποίηση κάθε μετανάστη, δεν δέχομαι και την αριστερίστικη εξ ορισμού αγιοποίησή τους.
Όταν θεωρούνται από μερικούς αριστεροφανείς όλοι οι αντιδρώντες στη λαθρομετανάστευση και στην εγκληματικότητα στο κέντρο της Αθήνας ως μέλη ρατσιστικών και φασιστικών οργανώσεων, πώς να μην ταυτιστεί και ο κάθε αγανακτισμένος οικογενειάρχης και καταστηματάρχης με το χώρο όπου τον ωθούν; Ξέρω κι εγώ να εκφωνώ ωραίες εκθεσούλες ιδεών μέσα στην ασφάλεια και στη μακαριότητά μου, ζώντας στα βόρεια προάστια με αστυνομική προστασία, όπως κάποιοι αριστεροί ηγέτες.
Όταν η Αριστερά (με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις) τα τελευταία χρόνια ταυτίζει τον εαυτό της με την άρνηση του "εθνικού" και του "θρησκευτικού" δομικού στοιχείου της κοινωνίας, πώς να μη βρεθούν άλλοι που θα τα καπηλευτούν και θα τα μετατρέψουν σε εθνικισμό και φονταμενταλισμό; Όταν δεν αντιδρά κανείς αριστερίσκος σε δολοφονίες αστυνομικών, σε δολοφονίες ημεδαπών από αλλοδαπούς παρά μόνο στο αντίστροφο, αλλά ούτε και στο κάψιμο της σημαίας, δεν είναι αναμενόμενο να υπάρξει και ο αντίλογος, συχνά και ακραίος; Μήπως τον εθνικισμό και τη μισαλλοδοξία των απλών πολιτών (δε μιλώ για ταγμένους) τον θρέφει και η αριστερίστικη αφασία; Δεν είναι αυτό η Αριστερά, σύντροφοι.
Συνέπεια αυτών των ακροτήτων είναι η σταδιακή μετανάστευση της κοινωνίας από τον κόσμο της λογικής, του ανθρωπισμού, της ειρήνης και του αλληλοσεβασμού σε άγνωστες, δύσβατες και επικίνδυνες ατραπούς. Εδώ και χρόνια, Αριστεροί που αποτάσσονται το κεφάλαιο ομού με Χριστιανούς που σταυροκοπιούνται εκμεταλλεύονται για τον εαυτό τους αυτονόητα και φυσικά την ανασφάλιστη και χαμηλά αμειβόμενη εργασία των μεταναστών σε χωράφια, σπίτια και δουλειές. Δεν φταίνε μόνο αυτοί γιατί έτσι μάθανε και έτσι είναι, ούτε οι μετανάστες γιατί αυτό μπορούν και «επιτρέπεται» να προσφέρουν. Και τα προβλήματα κάτω από το χαλί διογκώνονται και η θερμοκρασία ανεβαίνει. Να δεις τι σου ‘χω για μετά…
Η Εκκλησία δεν μπορεί να στέκει απαθής, καθώς το Ευαγγελικό μήνυμα είναι πάνω από γλώσσα, φυλή, έθνος και χρώμα δέρματος. Η πολιτεία οφείλει να διατηρεί την ισονομία, τη δικαιοσύνη και την κοινωνική σταθερότητα. Η παιδεία έχει ανάγκη ενίσχυσης του ανθρωπιστικού στοιχείου για ένα καλύτερο και αρμονικό μέλλον.
Ψιλά γράμματα; Χοντρές οι συνέπειες…

Σχόλια

  1. Η μέση ελληνική οικογένεια (θες από μνήμες για δική τους μετανάστευση, θες από θρησκευτική επιρροή για αγάπη στον πλησίον, θες από το περίφημο ελληνικό φιλότιμο;) από την αρχή καλοδέχτηκε τους οικονομικούς μετανάστες. Θυμάμαι από το 1991 και μετά ότι ολόκληρη η κοινωνία της Ναυπάκτου με μπροστάρη την τοπική Εκκλησία (ενορίες, μονές, πιστοί) τους στήριξε και υλικά και πνευματικά. Μήπως το παρατραβάνε κάποιοι θολοκουλτουριάρηδες με ανεύθυνα και κούφια λόγια και χαρακτηρίζουν την εύλογη ανησυχία και την αντίδραση στη λαθρομετανάστευση και τα προβλήματα που προκύπτουν ως φασισμό και ρατσισμό; Πριν σπάσει το αυγό του φιδιού, οφείλουμε να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας. Ας σκεφτούμε επίσης και τους κοινωνικά ενταγμένους και φιλήσυχους μετανάστες, αλλά και αυτούς που επιθυμούν μια καλύτερη ζωή αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς που άκριτα "τσουβαλιάζονται" από ακραίες φασιστικές λογικές, αλλά και από θολωμένους αγανακτισμένους πολίτες. Εδώ ως Χριστιανοί οφείλουμε μεγάλο αγώνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Γιορτές και αργίες στο ελληνικό σχολείο

- «Τι ώρα τελειώνει η γιορτή;» - «Πόσες απουσίες θα πάρουμε;» Σε αυτά τα δύο απλά και αδιαλείπτως επαναλαμβανόμενα ερωτήματα φανερώνεται η κατάντια αυτού που στην εκπαιδευτική γλώσσα λέμε «σχολική εορτή». Μη βιαστείς, φίλε αναγνώστη, να σκεφτείς «υπάρχουν και εξαιρέσεις», γιατί και δίκιο έχεις αλλά και πίσω από αυτή τη λεκτική κολυμβήθρα του Σιλωάμ μάταια προσπαθούμε να κρύψουμε τη γύμνια του βασιλιά. Για πάμε σε μερικά ενοχλητικά ερωτηματάκια… - Πόσοι συνάδελφοι δεν βρίσκουν ως ωραία ευκαιρία τον «χαμένο» χρόνο της σχολικής εορτής για να περάσουν απουσίες, να διεκπεραιώσουν γραφειοκρατικές διαδικασίες, να πιουν ένα καφέ με την ησυχία τους, βρε αδερφέ; - Πόσες φορές δεν στοιβάζουμε με το ζόρι, με φωνές και απειλές απρόθυμους και υπεράριθμους μαθητές σε χώρους ακατάλληλους (π.χ. με κακό φωτισμό και άθλια ακουστική) για να παρακολουθήσουν μια σχολική εορτή; - Πόσες φορές δεν έχουμε όλοι μας σκυλοβαρεθεί σε σχολικές εορτές μακρόσυρτες, κοινότοπες, άνευρες και μονότονες; - Πόσες φορές ακόμη θα …