Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καμία μείωση στους μισθούς των βο(υ)λευτών


Με την ανακοίνωση των νέων κυβερνητικών μέτρων για την οικονομία, αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι η κοινή γνώμη είναι σαν το φουσκωμένο μπαλόνι. Πατάς από τη μια μεριά και εξογκώνεται κάπου αλλού. Αυτή η διαδικασία δεν είναι απαραίτητα κακή, αρκεί να μην την εκμεταλλεύονται λαοπλάνοι και λασπολόγοι. Βρέθηκαν λοιπόν για άλλη μια φορά χρυσοποίκιλτοι και παντογνώστες δημοσιογράφοι να μιλήσουν για τις αποδοχές των εκπαιδευτικών, τις μεγάλες και αναντίστοιχες με το έργο τους. Είμαστε, λέει, χαρακτηριστικό δείγμα καλοπληρωμένων και μη εργαζομένων δημοσίων υπαλλήλων. Τι να πεις τώρα για αυτούς, αρκετοί εκ των οποίων χρησιμοποίησαν (θελημένα ή αθέλητα) ψεύτικα στοιχεία. Όπως λέει και μια ωραία φράση «δεν ωφελεί να παλεύεις με το γουρούνι στις λάσπες. Κι εσύ θα λερωθείς και το γουρούνι θα περάσει υπέροχα».
Θα συμφωνήσω λοιπόν κι εγώ ότι είναι πολύ σωστά τα νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης για τους εκπαιδευτικούς. Και άλλες μειώσεις πρέπει να γίνουν. Για σκεφτείτε πόσο λίγες ώρες κάνουν μάθημα στο σχολείο. Ε, τώρα οι ατέλειωτες (και απλήρωτες) ώρες απογευματινής και νυχτερινής εργασίας στο σπίτι και τα Σαββατοκύριακα για προετοιμασία των μαθημάτων, διόρθωση διαγωνισμάτων και ένα τσούρμο άλλες παιδαγωγικές εκκρεμότητες και δραστηριότητες είναι ασήμαντες λεπτομέρειες. Άσε που το να κάνεις μάθημα σε παιδιά ή εφήβους με τις ιδιαιτερότητές τους και συχνά με ένα πλήθος μαθησιακές δυσκολίες, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα, συναισθηματικές διαταραχές και ένα σωρό άλλες απρόβλεπτες καταστάσεις είναι το ίδιο με το να σφραγίζεις άψυχα χαρτιά και να αράζεις στην καρέκλα σου και να συζητάς με τον απέναντι συνάδελφο για το χθεσινό ματς.
Πρέπει να τιμωρηθούν οι εκπαιδευτικοί και μαζί με αυτούς όλοι οι εξ ορισμού κακοί δημόσιοι υπάλληλοι. Νομίζω – και φαντάζομαι ότι θα συμφωνήσεις μαζί μου – πως η μόνη ομάδα που δεν πρέπει να θιχτεί οικονομικά είναι οι βο(υ)λευτές. Α, εδώ θα μαλώσουμε. Βρες να εκτονωθείς αλλού, κοινή γνώμη. Θεωρώ ότι πρέπει να σταματήσει ο ανάγωγος ελληνικός λαός μετά την εξαγγελία των νέων μέτρων της κυβέρνησης να τους στραβοκοιτάζει και να τους κακοσχολιάζει. Καμία μείωση στις αποδοχές των βο(υ)λευτών!!! Αντίθετα, αμέσως παρακάτω έχω να προτείνω τη θεσμοθέτηση νέων επιδομάτων.
Ο βασικός λόγος που δεν πρέπει να πειραχτούν οι αποδοχές των βο(υ)λευτών είναι ότι δεν μπορούμε εμείς που αποτελούμε την κακομαθημένη ελληνική κοινωνία να γκρεμίζουμε τα όνειρά τους. Εγώ ήθελα να γίνω εκπαιδευτικός, έγινα. Εσύ ήθελες να γίνεις επιχειρηματίας, αγρότης, γιατρός, έγινες. Σε πείραξε κανένας; Αυτοί ήθελαν να γίνουν βολευτές, έγιναν. Εσύ τι πρόβλημα έχεις; Επειδή ξέχασαν το –υ ανάμεσα στο ο και στο λ. Σιγά τα λάχανα. Οι περισσότεροι εξ αυτών ούτε βουλή έχουν (όποιος διαφωνεί, φεύγει, άρα δεν διαφωνεί, γιατί είναι πολλά τα λεφτά Άρη) ούτε βουλές παίρνουν με την αρχαία ελληνική έννοια της δημοκρατίας.
Θέλεις ένα παράδειγμα για να πειστείς; Προεκλογικά, ήταν οι πολιτικοί (κυρίως της τότε αντιπολίτευσης) λαλίστατοι και λάβροι εναντίον της ακρίβειας, εναντίον της ανισότητας στη φορολόγηση, κατά της κεφαλαιοκρατίας, υπέρ της στήριξης των μικρομεσαίων και εναντίον του παγώματος των μισθών. Τώρα πού λουφάξανε; Πού είναι όσοι ευθύνονται για την κατάσταση της χώρας; Μια ανάληψη ευθυνών, μια δημόσια συγγνώμη, μια παραίτηση, μια λογοδοσία στη δικαιοσύνη; Μπα, για τέτοια είμαστε τώρα;
Στο (οικονομικό) διά ταύτα. Η βουλευτική αποζημίωση, οι υπουργικοί μισθοί, οι συμμετοχές σε επιτροπές, οι υπερωρίες τους (αλήθεια ποιο είναι το κανονικό τους ωράριο;), οι δωρεάν παροχές αυτοκινήτων, οδηγών, κινητών τηλεφώνων, αποσπασμένων υπαλλήλων – κυρίως εκπαιδευτικών – στα γραφεία τους (άραγε να ψάχνει η Υπουργός Παιδείας γιατί υπάρχουν ακόμη (!!) τα κενά στα σχολεία;) είναι ψίχουλα μπροστά στα τρέχοντα έξοδά τους.
Προς ενίσχυσή τους λοιπόν, προτείνω την περαιτέρω μείωση των αποδοχών των εκπαιδευτικών και τη διάθεση των χρημάτων που θα συγκεντρωθούν για τη θέσπιση των εξής επιδομάτων:
α) Επίδομα κομμωτηρίου: Κυρίως για τις γυναίκες, χωρίς βέβαια να αποκλείονται και άντρες. Εξαιρούνται οι ασκεπείς (μη μας καταλάβουν κιόλας). Έχω μακριά μαλλιά και καταλαβαίνω πλήρως και την Υπουργό μας και την Υφυπουργό μας. Και να πάω εγώ λίγο αναμαλλιασμένος στο φούρνο, στην τάξη μου ή να πάρω τα παιδιά μου από το σχολείο, λίγο το κακό. Σκέψου όμως να πρέπει να διακηρύττεις από διάφορα δημόσια βήματα τη νεκρανάσταση της παιδείας. Δεν πρέπει το εντυπωσιακό χτένισμα και η στοίχιση και τιθάσευση της τρίχας να συμφωνεί με τα λόγια σου;
β) Επίδομα μεταξωτής γραβάτας για τους άντρες και δερμάτινης τσάντας για τις γυναίκες: Σκέψου να πρέπει να πας το πρωί στη Βουλή, μετά σε μια ή δύο επιτροπές, το απόγευμα στη συγκέντρωση του συλλόγου κυνηγών Κάτω Ραχοβίτσας και το βράδυ στον ετήσιο χορό του Οργανισμού Αέναης Ανάπτυξης. Με τα ίδια θα πας; Ίσως αυτό το επίδομα να πρέπει να επεκταθεί και στη ζώνη, στα παπούτσια και στα ρούχα.
γ) Επίδομα γενικού καλλωπισμού: Εάν κατανοήσεις όσα αναφέρονται παραπάνω και νιώσεις υπαρξιακά πόσο σημαντικό είναι για την ψυχοσύνθεσή σου και το συλλογικό αισθητήριο ένα απαστράπτον πολιτικό πρόσωπο, τότε θα δικαιολογήσεις απόλυτα την ανάγκη θέσπισης και αυτού του επιδόματος. Μακάρι να ωριμάσει κι άλλο η κοινή γνώμη και να θεσπιστούν επιδόματα πλαστικών χαμογέλων και υποκριτικής ευδιαθεσίας, ανεφάρμοστων υποσχέσεων και ανερμάτιστων λογυδρίων, φτηνής επιδειξιομανίας και κενής ματαιοδοξίας.
Μην ξεχνάς ότι σε λίγο καιρό έρχεται η εθνική μας επέτειος. Οι πολιτικοί μας θα βγουν και πάλι καλοντυμένοι και φρεσκαρισμένοι και θα τολμήσουν ανερυθρίαστα να υμνήσουν τις αρετές της φυλής μας, να μας ξαναδιδάξουν το μήνυμα της αγωνιστικότητας, της τιμιότητας και της πίστης σε ιδανικά και αξίες και να τονίσουν το μεγαλείο της εθνικής μας παλιγγενεσίας. Με άλλα λόγια, θα ξαναποδοπατήσουν ό,τι πραγματικά αξίζει σε αυτό τον τόπο.
Α, τι βρήκα στα χαρτιά μου… Για διάβασε: «…Ελπίζω ότι όσοι εξ´ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ´ εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ´ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της… . Εφ´ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». Ποιος τα είπε αυτά; Ο Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος, προς την Δ´ Εθνοσυνέλευση. Για να μην ξεχνιόμαστε, μέρες που έρχονται.
Τι έχουν να αντιπροτείνουν οι σύγχρονοι πολιτικοί στα σπουδαία αυτά λόγια και στο μεγάλο αυτό Έλληνα; Το γεγονός ότι δολοφονήθηκε από αδερφικά χέρια, τον κάνει ακόμη πιο μεγάλο. Τα λόγια του αφιερωμένα ως πρότυπο μίμησης για τους βουλευτές και ως υπενθύμιση τύψεων για τους βολευτές. Αμήν…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έμμηνος ρύση και Θεία Κοινωνία

Να κάνω από την αρχή τρεις διευκρινίσεις: α) Το παρόν είναι άρθρο. Δεν διεκδικεί δάφνες ενδελεχούς θεολογικής μελέτης ή διδακτορικής διατριβής. β) Δεν υποκαθιστά ή υποσκελίζει σωματικούς και ψυχολογικούς παράγοντες που λαμβάνει υπόψη της κάθε γυναίκα, αλλά ούτε και την πνευματική καθοδήγηση από τον πνευματικό πατέρα, που (προφανώς) σταθμίζει και άλλα ζητήματα. (Βέβαια, είναι μεγάλη η συζήτηση για τις αρμοδιότητες και τα όρια των πνευματικών στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας των πνευματικών τους τέκνων…). γ) Αναφέρεται μόνο στο αν υπάρχουν ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ για τη Θεία Κοινωνία ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ για την έμμηνο ρύση. Έχω κεφαλαία όλα τα γράμματα σε κάποιες λέξεις, γιατί ο Θεός να μας φυλάει από τις παρεξηγήσεις των θρήσκων. Δεν γίνεται όμως οι «ιδιωτικές θεολογίες» του καθενός να αντικαθιστούν την ανθρωπολογία και τη θεολογία της Εκκλησίας.
Παλαιά Διαθήκη Στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο Λευιτικό και στο Δευτερονόμιο, υπάρχουν άφθονα εδάφια που αναφέρονται στην ακαθαρσία – αμαρτία τη…

Η ομιλία μου στην επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 (2013)

Έχουμε συνηθίσει να δίνουμε στις εθνικές επετείους είτε μυθικά στοιχεία είτε χαρακτηριστικά μνημοσύνου. Γι’ αυτό ίσως και δεν μας αγγίζουν αρκετά. Οι μεγάλοι δεν διδάσκονται από αυτές και οι νεότεροι δεν ενδιαφέρονται. Σχεδόν όλοι οι νέοι αδιαφορούν για τους μύθους και τα πεθαμένα πράγματα και αρκετοί αντιμετωπίζουμε τις επετείους ως πέρα από εμάς, έξω από τη ζωή μας. Ίσως ως ευκαιρία ξεκούρασης και εκδρομής ή έστω ως ευκαιρία για μια ημέρα εθνικής ανάτασης. Αλλά ως εκεί. Τίποτε παραπέρα. Και κάπως έτσι, κάπου εκεί γεννιέται ο εθνικισμός από τη μια πλευρά και ο εθνομηδενισμός από την άλλη. Αποτέλεσμα και οι δυο της έλλειψης παιδείας και της ιστορικής συναίσθησης. Η σημερινή επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δεν είναι μνημόσυνο. Ακόμη κι αν κάποιοι από τους πρωταγωνιστές των γεγονότων έχουν πεθάνει είτε στο πεδίο της μάχης είτε στη διάρκεια των χρόνων έως σήμερα, οι αξίες και τα ιδανικά που υπηρέτησαν ζουν ακόμη. Και θα ζουν, όσο υπάρχουν άνθρωποι με παιδεία και ήθος. Εξάλλου, αν ζούσαν οι αγ…

Απασφάλιση θεολόγου…

Γειά σας. Είμαι ο Παναγιώτης Ασημακόπουλος, θεολόγος καθηγητής στο Λύκειο Γαζίου στο Ηράκλειο της Κρήτης. Είμαι 41 ετών, παντρεμένος με μια πραγματική ηρωίδα και έχουμε τρία παιδιά. Δεν είμαι χορτοφάγος, ούτε vegan. Δηλώνω χριστιανός αναρχικός, απεχθάνομαι τη βία και δεν έχω κατοικίδιο. Από μουσική ακούω τα πάντα (εκτός από hiphop), αλλά κυρίως τα ξένα που παίζουν στα club, βυζαντινή μουσική και καψουροτράγουδα. Δεν πίνω αλκοόλ, δεν καπνίζω και κοιμάμαι από τις 11 το βράδυ. Δεν ανήκω στο θεολογικό σύνδεσμο Καιρός, δεν εκπροσωπώ κανέναν, δεν λιβανίζω κανέναν και ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά είναι οι μπάμιες. Άνετα θα με χαρακτήριζε κανείς τουλάχιστον ανισόρροπο. Γι’ αυτό το λόγο από εδώ και κάτω διαβάζετε με δική σας ευθύνη… Νέα προγράμματα σπουδών στα Θρησκευτικά. Μπουρλότοοοο!!! Εδώ και πέντε χρόνια γράφονται, δοκιμάζονται, διορθώνονται και, από το Σεπτέμβρη που μας πέρασε, εφαρμόζονται. Με πολλά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ήθελε να κάνει…

Η θλιβερή εικόνα των μαθητών της Γ΄ Λυκείου

Την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, έχω αρκετό θυμό και θλίψη. Θα γράψω όμως αυτά ακριβώς που νιώθω. Χαιρετάς τους μαθητές σου που τελειώνουν τη Β΄ Λυκείου με την ευχή «Καλό καλοκαίρι» και το Σεπτέμβρη που τους ξαναβλέπεις, κάτι έχει χειμωνιάσει. Οι περισσότεροι μαθητές - αυτοί που ονομάζονται συνειδητοποιημένοι - έχουν το παγωμένο χαμόγελο της αμηχανίας, όταν τους ρωτήσεις πώς πέρασαν το καλοκαίρι τους. Με το θολό βλέμμα προσηλωμένο στις ημέρες του Μάη που θα κρίνουν τον κόσμο (τους). Κάποιοι έχουν ήδη μετρήσει πόσος καιρός (σε μήνες, εβδομάδες, ακόμη και ημέρες) απομένει μέχρι τότε. Στους δικούς μου τελειόφοιτους μαθητές προτείνω να θυμηθούν πώς άρχισαν το σχολικό τους ταξίδι. Να κάνουν και μια βόλτα στο παλιό τους νηπιαγωγείο. Χαρούμενα, ζωηρά παιδάκια με όρεξη για παιγνίδι και ανακαλύψεις. Πώς τελειώνουν; Κουρασμένοι, αγανακτισμένοι, αγχωμένοι και με το «άντε να τελειώνουμε για να αρχίσουμε να ζούμε». Πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκαν τη μάθηση; Πότε ήταν η τελευταία φορά που ε…

Το «δικαίωμα» των καταλήψεων

Δυστυχώς, στην καθημερινότητά μας το αυτονόητο, το νόμιμο και το λογικό αναμετράται στα ίσα με την κουτοπονηριά, την παρανομία και τη λαμογιά. Δεν χρειάζεται να μαντέψουμε ποιος νικάει. Και υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι πέντε δέκα νταήδες, θρασύδειλοι, βολεμένοι. Εξίσου υπεύθυνο είναι και το συντριπτικό ποσοστό των μελών μιας κοινωνίας που δεν άκουσαν, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν. Της κοινωνίας του «τι σε νοιάζει εσένα;» και της κοινωνίας του «ωχ, αδερφέ, μη χώνεις τη μύτη σου για να μη βρεις κανένα μπελά». Σε μια τέτοια κοινωνία μεγαλώνουμε και διδάσκουμε παιδιά. Και ως έθιμο πλέον – αυτονόητο και αδιατάρακτο – κάθε φθινόπωρο στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας υλοποιείται το «δικαίωμα» της κατάληψης. Ε, ας το πούμε ξεκάθαρα πλέον. Δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα. Η κατάληψη οποιουδήποτε δημοσίου κτιρίου ή δρόμου, η απαγόρευση πρόσβασης σε δημόσια αγαθά είναι ενέργειες παράλογες, παράνομες και υποτιμητικές για μια κοινωνία που θέλει να λέγεται πολιτισμένη. Βέβαια, το μάθημα «ό…

Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια…

Τα Θρησκευτικά αλλάζουν. Νέα Προγράμματα Σπουδών. Τα πρώτα μάλιστα σε σχέση με όλα τα άλλα μαθήματα. Αντιδράσεις, ενθουσιασμοί, μουδιάσματα. Άλλοι "εις το πυρ το εξώτερον", άλλοι "ναι μεν, αλλά", άλλοι "επιτέλους". Μεταξύ θεολόγων ειλικρίνεια; Σίγουρα; Πάμε… - Όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν σταθήκαμε όλοι στο ύψος και στην ουσία της αποστολής μας. Ουκ ολίγοι – και μάλιστα μεγαλόσχημοι και με θέσεις – επιδόθηκαν σε ένα φαύλο κύκλο καταγγελιών, διχασμού και αλληλοφαγωμάρας. Άλλοι ανακάλυπταν παντού προδοσίες των ιερών και των οσίων και άλλοι έχτιζαν τη φήμη τους ως προχώ και updated. Το κοινό τους; Δεν είχαν διαβάσει αυτό που πολεμούσαν ή που εκμεταλλεύονταν.... - Δόθηκε αφορμή και χώρος στους κάθε λογής ΓΟΧ, ιδεοληπτικούς και περιφερόμενους του διαδικτύου να εκμεταλλευτούν και να διαστρεβλώσουν την έννοια «μάθημα των Θρησκευτικών». - Θυμηδία και οίκτος μόνο μπορεί να συνοδεύει σχόλια του τύπου «το 666 επιβάλει το νέο μάθημα των Θρησκευτικών» ή «ας τελειώνουμ…

Κύριε Υπουργέ, ελάτε να παίξουμε

Μπορεί κάποιος, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, να νομίσει ότι το άρθρο είναι περιπαικτικό. Όχι, όχι, καθόλου…. Εξάλλου, το παιδί και το παιγνίδι (ομόρριζα) είναι πολύ σοβαρές υποθέσεις. «Θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι». Δεν μπορώ να υποθέσω εάν, την ώρα που έλεγε τα παραπάνω, ο υπουργός Παιδείας κ. Ν. Φίλης είχε και τη χαρά που νιώθει κανείς, όταν ανεβάζει το αίμα του άλλου στο κεφάλι. Συγγνώμη που θα σας απογοητεύσω, κύριε Υπουργέ, αλλά πλέον έχουμε συνηθίσει. - Έχουμε συνηθίσει από προκατόχους σας ότι όποιος θέλει να τραβήξει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, λέει και μια περισπούδαστη κοτσάνα για τα Θρησκευτικά. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος δεν παράγει έργο, μιλάει εναντίον των Θρησκευτικών για να πείσει τα απανταχού πρόβατα ότι έλυσε τα θέματα της παιδείας. - Έχουμε συνηθίσει ότι όποιος θέλει να πουλήσει δήθεν προοδευτισμό και αριστεροσύνη, υψώνει κορώνες (όχι βασιλικές…) κατά των Θρησκευτικών. Απλά αυτό που χρειάζεται στην κοινωνία μας είναι περισσότ…

Ποιοι μιλάνε (συνήθως….) για το μάθημα των Θρησκευτικών;

Το μάθημα των Θρησκευτικών ήταν ανέκαθεν στο επίκεντρο ιδεολογικών, διοικητικών και άλλων αντιπαραθέσεων. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα αναζωπυρώθηκε το «ενδιαφέρον» για χάραξη γραμμής. Συνήθως αυτοί που μιλάνε (σε συνέδρια, βιβλία, άρθρα, στο διαδίκτυο, στο γυαλί και στη Βουλή…) σχετικά με το μάθημα είναι οι παρακάτω: Α) Καθηγητές Πανεπιστημίου: Αρκετοί από αυτούς έχουν από ελάχιστη έως καθόλου ιδέα για το τι όντα διαβιούν στη σχολική τάξη. Λάτρεις και πιστοί ακόλουθοι παιδαγωγικών θεωριών, διδακτικών αρχών και στόχων, μετά δυσκολίας ακούγονται ή διαβάζονται ύστερα από ένα δεκάλεπτο. Ευχαρίστως, παραχωρώ μια οποιαδήποτε τάξη μου για να διαπιστώσω κι εγώ πώς εφαρμόζονται όλα αυτά. Ίσως να είναι και η ετεροχρονισμένη εκδίκησή μου για το διάβασμα του αλήστου μνήμης ΑΣΕΠ. Τον τελευταίο καιρό στον κλάδο τους ευδοκιμεί και ένα άλλο είδος: αυτό του «βγάζουμε τα προσωπικά μας στην πλάτη του μαθήματος»…. Β) Επίσκοποι, κληρικοί και μοναχοί: Ορισμένοι από αυτούς έχουν μια ρομαντική ιδέα για το μάθη…

Λογικά, δεν υπάρχει Θεός…

Ομολογώ ότι όταν ήμουν μαθητής Λυκείου, είχα ένα πολύ ισχυρό θεωρητικό οπλοστάσιο με επιχειρήματα και απόψεις που κατέληγαν στο ότι «λογικά, υπάρχει Θεός». Θυμάμαι ακόμη την ικανοποίηση μετά από δυναμική επιχειρηματολογία και ειδικά όταν αυτή κατέληγε στην κατατρόπωση του αμφισβητία ή (ακόμη καλύτερα) του εχθρού της πίστης. Κόκκινο πανί η αντιπαράθεση με άτομα του συνδρόμου «Iamanatheist, debateme». Τώρα που έχω ήδη ισοφαρίσει τα έτη αποφοίτησης με την ηλικία αποφοίτησης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι «λογικά, δεν υπάρχει Θεός». - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντοκράτορας να μην κάνει τίποτε για τόσα φτωχά και άρρωστα παιδάκια, για τόσες εξαθλιωμένες οικογένειες; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός παντογνώστης να μην δίνει λίγη σοφία σε γιατρούς και επιστήμονες ώστε να ανακαλύψουν το φάρμακο για τον καρκίνο; - Πώς είναι δυνατόν ένας Θεός πανάγαθος να αφήνει μόνο και αβοήθητο τον Υιό Του να χλευάζεται, να σταυρώνεται και να πεθαίνει από κάποιους αχάριστους ευεργετηθέντες; - Πώς είναι δυνατόν ένας …

Περί παρελάσεων και άλλων δαιμονίων…

(Αδριανούπολη, 25 - 3 - 1922)
            Να εξηγηθώ για να …παρεξηγηθώ! Ο καθένας σε αυτή τη ζωή ό,τι θέλει βλέπει και ό,τι θέλει καταλαβαίνει. Ως εκ φύσεως αντίθετος με τη στρατιωτική νοοτροπία και το μιλιταριστικό πνεύμα, στις μαθητικές παρελάσεις βλέπω τα κάτωθι: α) Τους μαθητές μου να βαδίζουν με χαμόγελο και ζωντάνια σε μία συμβολική εκδήλωση απόδοσης τιμών σε ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για να υπηρετήσουν αξίες και ιδανικά (φιλοπατρία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, κ.λ.π.) β) Μικρούς και μεγάλους να καμαρώνουν μέσα στις ποικίλες, περίτεχνες και πολύχρωμες παραδοσιακές ενδυμασίες του τόπου μας. Στοιχείο πολιτισμού, λαογραφίας και ιστορίας, όπως συμβαίνει και σε αντίστοιχες παρελάσεις σε κάθε γωνιά αυτού του πλανήτη. γ) Μικρές ψηφίδες ιστορίας και σεβασμού των συμβόλων, μόνο και μόνο λόγω της παρουσίας της σημαίας, των τραγουδιών και των λόγων που ακούγονται. Στο χέρι εκπαιδευτικών και γονιών είναι να αξιοποιήσουμε σωστά τις ευκαιρίες και να αποφύγουμε τη σκοτεινιά του εθνικισμού. δ) …